مقدمه: سه شهری که روایت دیگری از چین می‌گویند

بیشتر مسافران ایران، چین را با پکن، شانگهای و شی‌آن می‌شناسند. اما سه شهر دیگر در این کشور وجود دارند که برای درک تاریخ اسلام و پیوند آن با چین، ارزشی برابر و گاهی بیشتر دارند: چوانجو در سواحل فوجیان، یینچوان مرکز منطقه خودمختار نینگشیا و لینشیا در استان گانسو. این سه، سه لایه متفاوت از همان تاریخ را نشان می‌دهند. چوانجو، لایه دریایی و تجاری است؛ جایی که تجار عرب و ایرانی از قرن یازدهم میلادی سکونت داشتند و سنگ‌نوشته‌هایشان امروز در موزه‌ها نگهداری می‌شود. نینگشیا، لایه هویت قومی است؛ تنها منطقه خودمختار قوم هوئی در چین با مساجد، موزه‌ها و آشپزی حلال فراوان. لینشیا، لایه فرهنگی زنده است؛ شهری که به «مکه کوچک چین» معروف شده و چهار قوم مسلمان در محله‌های تاریخی‌اش کنار هم زندگی می‌کنند.

مزیت بزرگ این سه مقصد، خلوت بودنشان است. در حالی که در شهر ممنوعه و محله مسلمانان شی‌آن، صف و جمعیت جزء جدایی‌ناپذیر تجربه است، در چوانجو و لینشیا می‌توانید ساعت‌ها در محله‌های قدیمی راه بروید بدون آنکه کسی به شما به چشم گردشگر نگاه کند. این مقاله، هر سه مقصد را با برنامه روزانه، حمل‌ونقل، جاذبه‌ها، غذا و فصل مناسب معرفی می‌کند و در پایان، یک مسیر ترکیبی برای دیدن هر سه در یک سفر ارائه می‌دهد.

چوانجو؛ بندری که جهان را به چین وصل کرد

چوانجو در استان فوجیان، در دوران سلسله‌های سونگ و یوان، یکی از بزرگ‌ترین بندرهای جهان بود و در منابع عربی و اروپایی با نام «زایتون» شناخته می‌شد. مارکوپولو آن را با اسکندریه مقایسه کرد و ابن‌بطوطه، که خود از این بندر عبور کرد، از شمار کشتی‌ها و ثروت تجارانش نوشت. در سال ۲۰۲۱، چوانجو با عنوان «بازار جهانی در دوران سونگ و یوان» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد وبیست‌ودو محوطه تاریخی را در بر گرفت.

میراث اسلامی چوانجو، غنی‌ترین بخش این ثبت است:

  • مسجد چینگ‌جینگ: ساخته سال‌های ۱۰۰۹ و ۱۰۱۰ میلادی با سنگ گرانیت و طاق‌های عربی؛ قدیمی‌ترین سازه اسلامی باقی‌مانده در چین. ستون‌ها و طاق‌های بدون سقف آن، امروز در میان خانه‌های مدرن شهر ایستاده‌اند و یکی از تأثیرگذارترین تصاویر سفر است.
  • مزار مقدس دو قدیس: در دامنه کوه لینگ‌شان، مزاری منسوب به دو مبلغ عرب که از قرن‌ها پیش زیارتگاه مسلمانان چین بوده و فضای سبز آرامی دارد.
  • موزه دریانوردی چوانجو: مهم‌ترین موزه برای دیدن بیش از سیصد سنگ‌قبر و کتیبه عربی و فارسی، به‌همراه یک کشتی بازسازی‌شده از دوران سونگ.
  • سنگ‌نوشته‌های پراکنده: در برخی معابد و دیوارهای قدیمی شهر، سنگ‌هایی با خط عربی دیده می‌شود که قرن‌ها پیش به‌عنوان مصالح ساختمانی دوباره به کار رفته‌اند؛ نشانه‌ای از گسترش جامعه مسلمان در بافت شهری.

اما چوانجو فقط اسلامی نیست. در همان محله‌ها، معبد کای‌یوان با دو پاگودای سنگی بلند، معبد تائویی، معبد مازو و یک کلیسای کاتولیک قرار دارند؛ ترکیبی که شهرت چوانجو به «موزه ادیان» را توجیه می‌کند. در کنار آن، پل لوئویانگ و پل آن‌پینگ از قدیمی‌ترین پل‌های سنگی چین‌اند و محله‌های تاریخی با خانه‌های آجری سرخ و کوچه‌های باریک، بهترین فضای پیاده‌روی را دارند.

برنامه دو روزه چوانجو

  1. روز نخست: صبح مسجد چینگ‌جینگ و خیابان تاریخی اطراف آن، سپس موزه دریانوردی برای دیدن سنگ‌نوشته‌ها، بعدازظهر معبد کای‌یوان و عصر پیاده‌روی در محله قدیمی با چای و غذای محلی.
  2. روز دوم: صبح مزار دو قدیس در کوه لینگ‌شان، سپس پل لوئویانگ یا روستاهای ساحلی اطراف، بعدازظر موزه شهری یا کارگاه عروسک‌سازی و خیمه‌شب‌بازی که در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت شده است.

دسترسی آسان است: از شیا‌من با قطار سریع‌السیر حدود نیم ساعت و از شانگهای یا گوانگژو با قطار چند ساعته. فرودگاه بین‌المللی جین‌جیانگ هم پروازهای داخلی فراوان دارد. غذای حلال در محله اطراف مسجد چینگ‌جینگ و خیابان‌های مرکزی پیدا می‌شود؛ چوانجو به آشپزی فوجیان با غذاهای دریایی و سوپ‌های رشته‌ای معروف است و رستوران‌های چینگ‌ژن متعددی دارد. جزئیات مساجد در مقاله مساجد تاریخی چین و تاریخ ورود اسلام در مقاله ورود اسلام به چین آمده است.

یینچوان و نینگشیا؛ قلب قوم هوئی

منطقه خودمختار نینگشیا، تنها منطقه در سطح استان در چین است که به قوم هوئی اختصاص دارد و جمعیت مسلمان آن، نسبت به کل کشور بالاترین رقم را دارد. مرکز آن، شهر یینچوان، شهری مدرن با خیابان‌های پهن، دریاچه‌های شهری و کوه‌های هه‌لان در غرب است.

جاذبه‌های میراث اسلامی نینگشیا

  • مسجد ننگوان: در جنوب شهر قدیمی یینچوان، با گنبدهای سبز و مناره‌های سفید؛ بازسازی ۱۹۸۱ و امروز نماد شهری و مرکز جامعه هوئی شهر. نمازهای جمعه آن پرجمعیت است.
  • باغ فرهنگی هوئی:: مجموعه‌ای بزرگ در حومه یونگ‌نینگ با معماری اسلامی-چینی، موزه فرهنگ هوئی، نمایشگاه صنایع دستی و اجراهای فرهنگی؛ مناسب خانواده‌ها.
  • مسجد بزرگ تونگ‌شین: در شهرستان تونگ‌شین، حدود دو ساعت از یینچوان؛ بنا شده در سال ۱۵۶۶ میلادی و قدیمی‌ترین مسجد نینگشیا. نکته جالبش این است که بنای اصلی، پیش‌تر یک معبد بودایی بوده و سپس به مسجد تبدیل شده؛ یعنی ساختار حیاط‌های چینی با کاربری اسلامی.
  • آرامگاه‌های شاهی شیشیا: در غرب یینچوان و در دامنه کوه هه‌لان، مجموعه‌ای از تپه‌های خاک‌کوبی که بقایای امپراتوری تانگوت است و در سال ۲۰۲۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
  • مساجد ووژونگ و گوئوان: در شهرهای جنوبی نینگشیا که بافت هوئی قوی‌تری دارند و بازارهای گوشت و لبنیات حلال در آن‌ها فعال است.

نینگشیا، طبیعت هم دارد: صحرا و دریاچه‌های منطقه، دیوار بزرگ در بخش‌های خاکی و کوه‌های هه‌لان با سنگ‌نگاره‌های باستانی. آشپزی هوئی این منطقه، یکی از بهترین‌های چین است: گوشت بره آب‌پز با دست، چای هشت‌گنج با خرما و زردآلو و کشمش، نان‌های تنوری و غذاهای گندمی. برای برنامه غذایی، مقاله سفر مسلمانان به چین و برای شناخت جامعه هوئی، مقاله مسلمانان هوئی در چین را بخوانید.

لینشیا؛ جایی که چهار قوم مسلمان کنار هم زندگی می‌کنند

لینشیا در جنوب استان گانسو، یک واحد اداری خودمختار برای قوم هوئی است و در میان مسلمانان چین، به «مکه کوچک» معروف شده؛ نه به دلیل وسعت، بلکه به دلیل تراکم مساجد، مدارس دینی و فرهنگ اسلامی زنده. در محله تاریخی بافانگ یا همان «هشت محله»، کوچه‌های باریک با خانه‌های حیاط‌دار، کارگاه‌های صنایع دستی و مساجد متعدد قرار دارند و چهار قوم هوئی، دونگشیانگ، بائوآن و سالار، در این منطقه و شهرستان‌های اطراف زندگی می‌کنند. مقاله اقوام مسلمان چین، این چهار قوم را معرفی کرده است.

چه چیزی در لینشیا ببینیم؟

  • محله بافانگ: بهترین مکان برای پیاده‌روی، دیدن زندگی روزمره، خرید صنایع دستی و خوردن غذای محلی.
  • مساجد تاریخی: لینشیا صدها مسجد دارد؛ برخی با معماری چینی و برخی با گنبدهای آسیای مرکزی. مسجد بزرگ شهر، مرکز نمازهای جمعه پرجمعیت است.
  • صنایع دستی اقوام: چاقوی بائوآن با تیغه دست‌ساز، حکاکی روی شاخ گاو، قالی‌بافی و نمدبافی، سرامیک‌های محلی و دوخت کلاه‌های سنتی.
  • سایت باستان‌شناسی ماجیایائو: در شهرستان گوانگ‌هه، فرهنگ سفال‌گری پنج‌هزار‌ساله با نقش‌های هندسی؛ یکی از مهم‌ترین سایت‌های پیشاتاریخی چین.
  • دریاچه لیوجیا: بخشی از مخزن رود زرد با قایق‌سواری و چشم‌اندازهای کوهستانی، نزدیک به شهرستان یونگ‌جینگ.

لینشیا حدود صد کیلومتر از لانژو، مرکز گانسو، فاصله دارد و با خودرو حدود دو ساعت است. بیشتر مسافران، آن را در مسیر جاده ابریشم و دالان هکسی می‌گنجانند؛ یعنی لانژو، لینشیا، ژانگ‌یه، جیوچوان و دونهوانگ. برای جزئیات این مسیر، مقاله مسیر جاده ابریشم و دالان هکسی راهنمای کاملی است. غذای این منطقه، ترکیبی از آشپزی هوئی و دونگشیانگ است: نودل دستی، گوشت بره آب‌پز، نان‌های تنوری و چای شیر.

مقایسه سه مقصد

ویژگی چوانجو یینچوان و نینگشیا لینشیا
لایه تاریخی تجارت دریایی دوران سونگ و یوان هویت قومی هوئی و منطقه خودمختار فرهنگ زنده و تعدد اقوام مسلمان
شاخص‌ترین اثر مسجد چینگ‌جینگ و سنگ‌نوشته‌ها مسجد ننگوان و مسجد تونگ‌شین محله بافانگ و مساجد متعدد
ثبت جهانی بله؛ بازار جهانی سونگ و یوان بله؛ آرامگاه‌های شاهی شیشیا خیر، اما سایت ماجیایائو ارزش ملی دارد
دسترسی آسان؛ نیم ساعت با قطار از شیا‌من آسان؛ پرواز و قطار از پکن و شی‌آن متوسط؛ دو ساعت با خودرو از لانژو
زمان لازم دو روز دو تا سه روز دو روز
غذای شاخص آشپزی فوجیان و رستوران‌های چینگ‌ژن گوشت بره آب‌پز و چای هشت‌گنج نودل دستی و نان تنوری
بهترین فصل بهار و پاییز اواخر بهار تا اوایل پاییز اواخر بهار و اوایل پاییز

مسیر ترکیبی؛ چگونه هر سه را در یک سفر دید؟

چوانجو در جنوب شرق و دو مقصد دیگر در شمال غرب چین قرار دارند؛ پس ترکیب هر سه در یک سفر کوتاه، منطقی نیست. دو سناریوی واقع‌بینانه وجود دارد:

  1. سناریوی جنوب (هفت تا ده روز): پرواز به گوانگژو یا شیا‌من، سپس چوانجو برای دو روز، هانگژو برای مسجد فنگ‌هوانگ و دریاچه غرب، شانگهای برای مسجد سونگ‌جیانگ و در پایان یانگژو. این مسیر، لایه دریایی تاریخ اسلام در چین را کامل پوشش می‌دهد و حمل‌ونقل آن همه با قطار سریع‌السیر است.
  2. سناریوی شمال غرب (ده تا چهارده روز): پرواز یا قطار به یینچوان برای دو روز، سپس لینشیا و لانژو برای دو تا سه روز، بعد دالان هکسی با ژانگ‌یه و جیوچوان و در نهایت دونهوانگ. اگر وقت بیشتری دارید، ادامه مسیر به کاشغر با پرواز داخلی، لایه اویغوری را هم اضافه می‌کند.

اگر فقط یک سناریو ممکن است، انتخاب به علاقه شما بستگی دارد: برای تاریخ باستان، سنگ‌نوشته‌ها و ثبت جهانی، سناریوی جنوب؛ برای فرهنگ زنده مسلمانان، طبیعت و جاده ابریشم، سناریوی شمال غرب. برای برنامه‌ریزی حمل‌ونقل، راهنمای خرید بلیط قطار در چین و برای انتخاب فصل، مقاله آب‌وهوا و بهترین زمان سفر به چین را ببینید.

نکات عملی سفر به این سه مقصد

  • راهنمای محلی: در لینشیا و شهرستان‌های نینگشیا، انگلیسی بسیار کم است و راهنمای چینی‌زبان یا هماهنگی با آژانس محلی، تجربه را بسیار بهتر می‌کند.
  • خودرو اختصاصی: برای مسجد تونگ‌شین، سایت ماجیایائو و دریاچه لیوجیا، حمل‌ونقل عمومی محدود است و خودرو با راننده، گزینه عملی است.
  • پرداخت: پرداخت موبایلی در همه این شهرها رایج است؛ فعال‌سازی آن را پیش از سفر انجام دهید و مقداری وجه نقد برای بازارهای روستایی نگه دارید.
  • اقامت: در چوانجو، هتل نزدیک خیابان‌های مرکزی بهترین انتخاب است؛ در یینچوان، نزدیکی مسجد ننگوان و در لینشیا، اقامت در محله بافانگ یا هتل‌های مرکزی شهر.
  • زمان‌بندی نماز: در نینگشیا و گانسو، ظهر شرعی حدود ساعت یک و نیم بعدازظهر به وقت رسمی است؛ برنامه بازدید صبح را سنگین‌تر بچینید.
  • احترام به آیین‌ها: در مساجد پرجمعیت لینشیا و یینچوان، از عکاسی در هنگام نماز خودداری کنید و با متولیان هماهنگ باشید.

چک‌لیست سفر میراث اسلامی سه‌گانه

  • انتخاب سناریوی جنوب یا شمال غرب بر پایه زمان و علاقه
  • رزرو قطارها و پروازهای داخلی حداقل دو هفته پیش از سفر
  • هماهنگی خودرو و راهنما برای بخش‌های روستایی
  • ذخیره نام چینی مساجد و موزه‌ها روی گوشی
  • بررسی ساعات بازگشایی موزه‌ها؛ دوشنبه‌ها اغلب بسته‌اند
  • پوشش مناسب برای مساجد و فصل سرد شمال غرب
  • بودجه غذا و صنایع دستی؛ بازارهای لینشیا و چوانجو ارزش خرید دارند
  • هماهنگی بازدید از نماز جمعه در صورت علاقه

مطالب مرتبط همین دسته

پرسش‌های پرتکرار

کدام یک از این سه مقصد، ارزش اولویت دارد؟ برای مسافر بار اول با زمان محدود، چوانجو؛ چون دسترسی آسان، ثبت جهانی و مجموعه‌ای بی‌نظیر از اسناد تاریخی دارد و با شیا‌من و هانگژو قابل ترکیب است.

آیا نینگشیا برای سفر خانوادگی مناسب است؟ بله. یینچوان شهری آرام با پارک‌های بزرگ، موزه‌ها و غذای مناسب است و باغ فرهنگی هوئی برای کودکان جذابیت دارد. تنها نکته، سرمای زمستان و گرمای تابستان است.

لینشیا بدون راهنما قابل بازدید است؟ شهر کوچک و قابل پیاده‌روی است، اما برای ارتباط با صنایع‌گران، بازدید از مساجد محلی و سایت ماجیایائو، راهنما تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند.

بهترین زمان سال برای این سه مقصد کدام است؟ برای چوانجو، مارس تا مه و اکتبر تا نوامبر. برای یینچوان و لینشیا، مه تا اوایل اکتبر؛ در زمستان، شمال غرب بسیار سرد است و در تابستان، گرمای خشک دارد.

آیا غذای حلال در این شهرها فراوان است؟ در نینگشیا و لینشیا، تقریباً همه رستوران‌های محلی، حلال‌اند. در چوانجو، رستوران‌های چینگ‌ژن محدودترند اما در محله مرکزی و اطراف مسجد پیدا می‌شوند.

می‌توان این سه مقصد را با مسیر کلاسیک پکن و شی‌آن ترکیب کرد؟ بله. یینچوان با قطار سریع‌السیر به پکن و شی‌آن وصل است و افزودن دو روز برای آن، ساده است. چوانجو را می‌توان از شانگهای یا هانگژو با قطار یا پرواز کوتاه اضافه کرد. لینشیا معمولاً در قالب مسیر جاده ابریشم از لانژو گنجانده می‌شود.

نکته حرفه‌ای ویزاجت: برای دیدن واقعی این سه مقصد، یک قاعده را رعایت کنید: «بازار صبح، مسجد ظهر، موزه بعدازظهر». بازارهای صبح لینشیا و یینچوان، زنده‌ترین بخش فرهنگ هوئی‌اند؛ جایی که نان تنوری تازه، گوشت، ادویه و چای هشت‌گنج خرید و فروش می‌شود و مردم محلی با شما حرف می‌زنند. مسجد را نزدیک ظهر برنامه بگذارید تا هم نماز را از دست ندهید و هم فضای آیینی را ببینید. موزه‌ها را به بعدازظهر موکول کنید؛ به‌ویژه موزه دریانوردی چوانجو که بدون آن، سنگ‌نوشته‌ها و مسجد چینگ‌جینگ، نصف ارزششان را از دست می‌دهند. قاعده دوم، «زمان بدهید»: این شهرها برای بازدید سریع ساخته نشده‌اند. دو روز در چوانجو با عجله، بهتر از یک روز است و در لینشیا، یک شب اقامت در محله بافانگ، تجربه‌ای است که در هتل‌های زنجیره‌ای پیدا نمی‌شود. قاعده سوم، راهنما است؛ در شمال غرب، بدون راهنمای چینی‌زبان، ارتباط با صنایع‌گران و متولیان مساجد تقریباً ناممکن است. ما در ویزاجت، مسیرهای میراث اسلامی چین را با راهنمای آشنا به تاریخ، هماهنگی خودرو، اقامت محلی و برنامه غذایی حلال اجرا می‌کنیم و پیش از سفر، برنامه روزانه کامل را با نام چینی همه اماکن تحویل می‌دهیم. با کارشناسان ویزاجت تماس بگیرید یا فرم درخواست را در وب‌سایت تکمیل کنید.

برای ویزای چین آماده‌اید؟
درخواست ویزای چین خود را همین حالا ثبت کنید.