مساجد تاریخی چین؛ راهنمای بازدید از مسجد بزرگ شیآن، نیوجیه پکن، هوآیشنگ گوانگژو، چینگجینگ چوانجو و ایدکاه کاشغر
مقدمه: سیزده قرن حضور اسلامی در چین
اسلام در قرن هفتم میلادی، یعنی کمتر از یک قرن پس از ظهور، به چین رسید؛ از دو مسیر: خشکی در امتداد جاده ابریشم به شیآن و کاشغر، و دریا از طریق بندرهای گوانگژو، چوانجو، یانگژو و هانگژو. نتیجه این حضور سیزدهقرنی، شبکهای از مساجد است که یکی از جالبترین پدیدههای معماری جهان اسلام را ساختهاند: مساجدی که از بیرون، شبیه معابد و عمارتهای چینیاند و از داخل، با محراب، کتیبه عربی و جهت قبله، کاملاً اسلامی. در مسجد بزرگ شیآن، منارهای سهطبقه با بام چیندار بالا رفته است؛ در مسجد نیوجیه پکن، آیات قرآن با خط عربی روی سقفهای چوبی نقاشی شده و در مسجد چینگجینگ چوانجو، طاقهای گرانیتی به سبک عربی در میان خانههای جنوب چین ایستادهاند.
این مقاله، راهنمای عملی بازدید از مهمترین مساجد تاریخی چین است: برای هر مسجد، تاریخ بنا، ویژگی معماری، وضعیت بازدید، ساعات، هزینه و نکات رفتاری را آوردهایم. اگر مسافر مسلمان هستید، این فهرست، هم مکان عبادت شماست و هم یک لایه از تاریخ چین که بیشتر گردشگران هرگز نمیبینند. اگر مسافر فرهنگی هستید، همین مساجد، بهترین سند برای فهم پیوند ایران، جهان عرب و چین در دوران جاده ابریشم هستند.
جدول مساجد شاخص چین
| مسجد | شهر | سال بنا | سبک معماری | وضعیت بازدید |
|---|---|---|---|---|
| مسجد بزرگ شیآن (محله هوآجوئه) | شیآن | ۷۴۲ میلادی؛ ساختمانهای امروز عمدتاً دوران مینگ | چینی کامل با کتیبه عربی | باز برای بازدیدکنندگان با بلیط؛ نمازخانه مخصوص مسلمانان |
| مسجد نیوجیه | پکن | ۹۹۶ میلادی | چینی با تزئینات رنگی و کاشی | باز در ساعات مشخص؛ فعالترین مسجد پکن |
| مسجد هوآیشنگ | گوانگژو | سنت بنا بر سال ۶۲۷ میلادی | چینی با مناره استوانهای نوری | باز برای بازدید با هماهنگی؛ فعال |
| مسجد چینگجینگ | چوانجو | ۱۰۰۹ تا ۱۰۱۰ میلادی | عربی-ایرانی با سنگ گرانیت | بازدید آزاد؛ بخشی از ثبت جهانی چوانجو |
| مسجد فنگهوانگ | هانگژو | دوران سلسله تانگ تا یوان | چینی با گنبد کوچک | فعال؛ بازدید در ساعات غیرنماز |
| مسجد سونگجیانگ | شانگهای | دوران یوان | چینی با حیاط و تالار | فعال؛ قدیمیترین مسجد منطقه شانگهای |
| مسجد سینخه (درنا) | یانگژو | ۱۲۷۵ میلادی | چینی با عناصر عربی | فعال؛ آرامگاه پوهادین در کنار آن |
| مسجد ایدکاه | کاشغر | ۱۴۴۲ میلادی با گسترشهای بعدی | آسیای مرکزی با نمای زرد و ایوان | باز برای بازدید با بلیط؛ نماز جمعه باشکوه |
| مسجد دونگگوان | شینینگ، چینگهای | ۱۳۸۰ میلادی با بازسازی ۱۹۱۹ | تلفیقی با گنبد سبز | فعال؛ مرکز آموزشی اسلامی شمال غرب |
| مسجد بزرگ تونگشین | تونگشین، نینگشیا | ۱۵۶۶ میلادی | چینی؛ بنای اصلی پیشتر یک معبد بودایی بود | فعال؛ قدیمیترین مسجد نینگشیا |
| مسجد ننگوان | یینچوان، نینگشیا | بازسازی ۱۹۸۱ | عربی با گنبدهای سبز | فعال و نماد شهری |
| مسجد بزرگ هوهوت | هوهوت، مغولستان داخلی | ۱۶۹۳ میلادی | چینی با مناره | فعال؛ مرکز جامعه هوئی منطقه |
مسجد بزرگ شیآن؛ بزرگترین و کاملترین نمونه معماری اسلامی-چینی
مسجد بزرگ شیآن در کوچه هوآجوئه، در دل محله مسلمانان شهر قرار دارد و بر پایه کتیبههای موجود، در سال ۷۴۲ میلادی و در دوران سلسله تانگ بنیاد شد؛ ساختمانهای امروزی عمدتاً از دوران مینگ و چینگ باقی ماندهاند. مجموعه، حدود دوازده هزار مترمربع وسعت دارد و در چهار حیاط متوالی چیده شده است؛ حیاطها با سردرهای چوبی، کتیبههای سنگی، درختان کهنسال و حوضهای سنگی از هم جدا میشوند. مناره مجموعه که «برج آرامش دل» نام دارد، یک برج سهطبقه هشتضلعی با بام چیندار است که هم اذان از آن گفته میشد و هم بهعنوان نشانه شهری عمل میکرد.
نکته شگفتانگیز این مسجد، کتیبههای آن است: آیات قرآن با خط عربی روی لوحهای چوبی و سنگی حک شده، اما قابها، ستونها و بامها کاملاً چینیاند. در یکی از تالارها، سنگنوشتهای از دوران مینگ وجود دارد که تاریخ بازسازی را با ادبیات رسمی چینی روایت میکند؛ سندی از اینکه جامعه مسلمان شیآن، قرنها پیش، خود را بخشی از تمدن چینی میدانست و در عین حال، هویت دینیاش را حفظ کرده بود.
برای بازدید: مسجد هر روز از صبح تا عصر باز است و بلیط ورودی چند ده یوان دارد. نمازخانه اصلی، فقط برای مسلمانان باز است و بازدیدکنندگان غیرمسلمان از حیاط و تالارهای جانبی دیدن میکنند. بهترین زمان، صبح زود یا نزدیک نماز مغرب است، زمانی که محله زندهتر و جمعیت گردشگر کمتر است. پس از بازدید، محله مسلمانان اطراف با بازارهای غذا و ادویه، یکی از بهترین تجربههای غذایی چین است؛ راهنمای کامل آن در مقاله محله مسلمانان شیآن آمده است.
مسجد نیوجیه پکن؛ قدیمیترین مسجد پایتخت
مسجد نیوجیه در سال ۹۹۶ میلادی و در دوران سلسله لیائو بنا شد و امروز قدیمیترین و فعالترین مسجد پکن است. معماری آن، نمونهای کامل از سبک چینی است: تالار نماز با ستونهای سرخ و بامهای چیندار، اما تزئینات داخلی شامل نقاشیهای گلوبوته با رنگهای طلایی و آیات قرآن است. دو لوح سنگی از دورانهای بعدی در حیاط نگهداری میشود و یک مناره ششضلعی، نشانه بیرونی مجموعه است.
محله نیوجیه در جنوب غرب مرکز پکن، قلب جامعه هوئی پایتخت است و در اطراف مسجد، فروشگاههای گوشت حلال، نانواییها، شیرینیفروشیها و رستورانهای سنتی قرار دارند. در دو عید فطر و قربان، این محله پرجمعیتترین نقطه مسلماننشین پکن میشود و نماز عید در خیابانهای اطراف نیز اقامه میگردد. برای مسافر ایرانی که در پکن اقامت دارد، نیوجیه هم مکان عبادت است و هم بهترین نقطه برای خرید مواد غذایی حلال و چشیدن آشپزی هوئی. جزئیات رستورانها و فروشگاهها در مقاله خیابان نیوجیه پکن آمده است.
مسجد هوآیشنگ گوانگژو؛ قدیمیترین روایت ورود اسلام به چین
در گوانگژو، مسجد هوآیشنگ یا «مسجد یادبود قدیس» قرار دارد که بر پایه روایت سنتی، در سال ۶۲۷ میلادی و به دست سعد بن ابیوقاص، از صحابه پیامبر و برادر رضاعی او، بنیاد شده است. سندیت تاریخی این تاریخ، مورد بحث پژوهشگران است، اما آنچه قطعی است، قدمت بسیار بالای این مسجد و نقش آن بهعنوان نخستین پایگاه اسلام در چین است. عنصر شاخص مجموعه، مناره استوانهای بلندی است که «برج نور» نامیده میشد و در دوران باستان، بهعنوان نشانهای برای کشتیهای ورودی به بندر گوانگژو هم عمل میکرد.
معماری امروز، ترکیبی از سبک چینی و عناصر اسلامی است و حیاط مرکزی با درختان کهنسال، فضایی آرام در میانه یکی از شلوغترین شهرهای چین ساخته است. در گوانگژو همچنین مزار منسوب به سعد بن ابیوقاص وجود دارد که در میان مسلمانان چین، زیارتگاه مهمی است. برای بازدید، هماهنگی پیشین با متولیان توصیه میشود، چون مسجد فعال است و ساعات بازدید عمومی محدود. غذای حلال گوانگژو و شهرهای جنوب، در مقاله رستورانهای حلال شانگهای و گوانگژو فهرست شده است.
مسجد چینگجینگ چوانجو؛ قدیمیترین سازه عربیسبک باقیمانده در چین
مسجد چینگجینگ در چوانجو استان فوجیان، در سالهای ۱۰۰۹ و ۱۰۱۰ میلادی ساخته شد و از این جهت منحصربهفرد است که برخلاف مساجد شیآن و پکن، به سبک عربی و با سنگ گرانیت سبز ساخته شده؛ طاقهای نوکتیز، ستونهای سنگی و کتیبههای عربی حکشده روی سنگ، یادآور معماری اسلامی ایران و جهان عرب است. بخش بزرگی از سقف تالار نماز در طول قرنها از بین رفته و امروز، ستونها و طاقهای سنگی در فضای باز ایستادهاند؛ تصویری که هم ویرانی و هم تداوم را با هم نشان میدهد.
چوانجو، در دوران سلسلههای سونگ و یوان، یکی از بزرگترین بندرهای جهان بود و در سال ۲۰۲۱ با عنوان «بازار جهانی در دوران سونگ و یوان» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد؛ مسجد چینگجینگ، یکی از محوطههای اصلی این ثبت است. در این شهر، مزار دو مبلغ عرب معروف به «مزار مقدس دو قدیس» در دامنه کوه لینگشان قرار دارد و دهها سنگنوشته عربی و فارسی در موزه دریانوردی چوانجو نگهداری میشود؛ سندهایی از حضور تجار ایرانی و عرب در این بندر. برای مسافر ایرانی، چوانجو یکی از معنادارترین مقاصد چین است و با قطار سریعالسیر، حدود نیم ساعت از شیامن فاصله دارد.
مسجد ایدکاه کاشغر؛ قلب اسلام در آسیای مرکزی چین
مسجد ایدکاه در مرکز شهر قدیمی کاشغر، در سال ۱۴۴۲ بنا شد و با گسترشهای بعدی، امروز بزرگترین مسجد سینکیانگ و یکی از مهمترین مراکز مذهبی منطقه است. نمای زردرنگ با ایوان ستوندار و دو مناره، کاملاً با سبک آسیای مرکزی همخوان است و هیچ شباهتی به مساجد چینیسبک شرق کشور ندارد؛ همین تفاوت، نشاندهنده دو مسیر جداگانه ورود اسلام به چین است. میدان مقابل مسجد، محل برگزاری نمازهای عید است و در روزهای عید فطر و قربان، دهها هزار نفر در این میدان و خیابانهای اطراف نماز میخوانند و پس از آن، رقص و موسیقی محلی برگزار میشود.
برای بازدید، مسجد در ساعات غیرنماز با بلیط باز است و ورود به نمازخانه برای غیرمسلمانان محدودیت دارد. شهر قدیمی کاشغر با کوچههای خشتی، کارگاههای مسگری و بازار یکشنبه، یکی از متفاوتترین تجربههای چین است. راهنمای کامل شهر در مقاله شهر قدیمی کاشغر و فهرست جاذبههای اطراف در مقاله جاذبههای کاشغر آمده است. توجه داشته باشید که در سینکیانگ، بازرسی مدارک در ورودی اماکن عمومی رایج است و گذرنامه باید همیشه همراه باشد.
مساجد شمال غرب؛ شینینگ، نینگشیا و لینشیا
شمال غرب چین، پرجمعیتترین منطقه مسلماننشین کشور است و مساجد آن، هم تعداد بیشتری دارند و هم معماری متنوعتری. مسجد دونگگوان در شینینگ استان چینگهای، از قرن چهاردهم میلادی وجود داشته و در قرن بیستم بازسازی شد؛ این مسجد، یکی از مراکز مهم آموزش دینی شمال غرب است و در نمازهای جمعه، جمعیت زیادی دارد. در منطقه خودمختار نینگشیا که محل اصلی قوم هوئی است، مسجد بزرگ تونگشین با تاریخ ۱۵۶۶ میلادی، قدیمیترین مسجد منطقه است و نکته جالبش این است که بنای اصلی، پیشتر یک معبد بودایی بوده و سپس به مسجد تبدیل شده؛ نمونهای از انعطاف معماری چینی. در یینچوان، مرکز نینگشیا، مسجد ننگوان با گنبدهای سبز و منارههای سفید، نماد شهری است.
در لینشیا استان گانسو، که گاهی «مکه کوچک چین» نامیده میشود، صدها مسجد در محلههای تاریخی هشتگانه یا بافانگ قرار دارد و اقوام هوئی، دونگشیانگ، سالار و بائوآن در این منطقه زندگی میکنند. معماری مساجد لینشیا، ترکیبی از سبک چینی و گنبدهای آسیای مرکزی است و کارگاههای صنایع دستی مسلمانان، از جمله حکاکی روی شاخ و قالیبافی، در همان محلهها فعال است.
دو سنت معماری؛ چگونه مساجد چین را دستهبندی کنیم؟
| ویژگی | سنت چینی | سنت آسیای مرکزی و عربی |
|---|---|---|
| مناطق | شیآن، پکن، گوانگژو، چوانجو، هانگژو، یانگژو، نانجینگ | سینکیانگ، بخشهایی از نینگشیا، گانسو و چینگهای |
| مصالح | چوب، آجر خاکستری، کاشی رنگی | خشت، آجر، سنگ، گچبری |
| سقف و بام | بام چیندار با لبههای برآمده | گنبد و سقف تخت |
| مناره | برج چندطبقه چینیشکل | مناره استوانهای یا مخروطی |
| چیدمان | حیاطهای متوالی در امتداد محور مرکزی | حیاط مرکزی با ایوان و گنبد |
| تزئین | خط عربی در قاب چینی، نقوش گیاهی | کاشیکاری هندسی، گچبری |
یک استثنای جالب، مسجد چینگجینگ چوانجو است که در جنوب شرق چین قرار دارد اما کاملاً عربیسبک ساخته شده؛ دلیلش این است که سازندگانش، تجار عرب و ایرانی ساکن بندر بودند که الگوی آشنا را با سنگ گرانیت محلی بازسازی کردند. مسجد استثنایی دیگر، تونگشین در نینگشیا است که از یک معبد بودایی تبدیل شده و ساختار چینی دارد اما کاربری اسلامی.
راهنمای عملی بازدید؛ ساعات، هزینه و آداب
- ساعات: مساجد فعال، در ساعات نماز برای بازدید گردشگری بستهاند. بهترین زمان، میان دو نماز، یعنی حدود ساعت نه تا یازده صبح و سه تا پنج بعدازظهر است.
- هزینه: مساجد بزرگ توریستی مثل شیآن و ایدکاه، بلیط چند ده یوانی دارند؛ بیشتر مساجد کوچک، رایگاناند.
- پوشش: پوشش کامل برای مردان و زنان، روسری برای زنان و درآوردن کفش در نمازخانه.
- عکاسی: فقط با اجازه متولی و بدون فلاش؛ از نمازگزاران عکس نگیرید.
- شرکت در نماز: مسافران مسلمان میتوانند در نماز جماعت شرکت کنند. در اوقات شلوغ، از عکاسی و تردد در صفوف خودداری کنید.
- مدارک: در سینکیانگ و برخی مناطق، گذرنامه همراه لازم است.
- کمک مالی: داوطلبانه و در صندوق رسمی؛ هیچ مبلغی اجباری نیست.
آداب دقیقتر و ده اشتباه رایج مسافران در اماکن مذهبی، در مقاله آداب مذهبی در چین توضیح داده شده است. برای شناخت چارچوب کلی ادیان چین، مقاله نقشه ادیان چین مفید است.
مسیر پیشنهادی سفر میراث اسلامی چین
- مسیر ساحلی تاریخی (هفت روز): گوانگژو (هوآیشنگ و مزار)، چوانجو (چینگجینگ و مزار دو قدیس)، هانگژو (فنگهوانگ)، شانگهای (سونگجیانگ) و یانگژو (سینخه).
- مسیر جاده ابریشم (ده روز): شیآن (مسجد بزرگ و محله مسلمانان)، لانژو (مساجد هوئی و نودل معروف)، لینشیا، یینچوان و در نهایت کاشغر با ایدکاه.
- مسیر کوتاه شهری (سه روز): پکن (نیوجیه)، شیآن (مسجد بزرگ) و در صورت امکان، یک روز در چوانجو.
برای مسیر جاده ابریشم، مقاله مسیر جاده ابریشم و دالان هکسی چارچوب حملونقل را میدهد و مقاله غذای اویغوری سینکیانگ، بخش آشپزی مسیر را پوشش میدهد. اگر زمان محدودی دارید، شیآن و پکن با قطار سریعالسیر به هم وصلاند و میتوان هر دو را در پنج روز پوشش داد.
چکلیست بازدید از مساجد چین
- بررسی ساعات نماز و انتخاب زمان میان دو نماز برای بازدید
- پوشش کامل و همراه داشتن روسری برای خانمها
- گذرنامه همراه، بهویژه در سینکیانگ و چینگهای
- مبلغ خرد برای بلیط و کمک داوطلبانه
- پرسیدن اجازه از متولی پیش از عکاسی
- هماهنگی بازدید از مساجد فعال کوچک از طریق هتل یا راهنما
- احترام به صفهای نماز و پرهیز از عبور از مقابل نمازگزار
- برنامهریزی وعده غذایی حلال در محله اطراف هر مسجد
مطالب مرتبط همین دسته
- ورود اسلام به چین؛ از کاروانهای جاده ابریشم تا بندر چوانجو، سنگنوشتههای فارسی و میراث ایرانی در چین
- مسلمانان چین امروز؛ ده قوم مسلمان، جمعیت، پراکندگی جغرافیایی، زبان و فرهنگ هوئی، اویغور، قزاق، سالار و تاجیک
- راهنمای سفر مسلمانان به چین؛ نماز و قبله، وضو، غذای حلال، هتل و برنامه شهر به شهر برای مسافران ایرانی
- چوانجو، یینچوان و لینشیا؛ سه قطب میراث اسلامی چین که کمتر گردشگری میبیند
پرسشهای پرتکرار
قدیمیترین مسجد چین کدام است؟ بر پایه روایت سنتی، مسجد هوآیشنگ گوانگژو با تاریخ ۶۲۷ میلادی. اما قدیمیترین سازه باقیمانده به سبک عربی، مسجد چینگجینگ چوانجو با تاریخ ۱۰۰۹ میلادی است و قدیمیترین مسجد فعال پکن، نیوجیه با تاریخ ۹۹۶ میلادی است.
آیا غیرمسلمانان میتوانند وارد مساجد چین شوند؟ در مساجد دارای بازدید گردشگری مثل شیآن و ایدکاه بله، با بلیط و رعایت پوشش. در مساجد کوچک محلی، معمولاً با اجازه متولی ممکن است، اما ورود به نمازخانه اغلب فقط برای مسلمانان آزاد است.
هزینه ورود مسجد بزرگ شیآن چقدر است؟ چند ده یوان برای بازدیدکنندگان؛ نمازگزاران مسلمان معمولاً بدون بلیط وارد میشوند. قیمتها ممکن است تغییر کنند، پس پیش از رفتن در هتل بپرسید.
بهترین زمان سال برای سفر میراث اسلامی کدام است؟ بهار و پاییز. اگر میخواهید حالوهوای عید را ببینید، عید فطر و قربان بهترین زماناند، اما شلوغی هتلها و قیمتها را در نظر بگیرید. در کاشغر، تابستان گرم و زمستان سرد است.
آیا میتوانم در مساجد چین نماز جماعت بخوانم؟ بله. در مساجد بزرگ شهری و شمال غرب، حضور مسافران مسلمان در نماز جماعت کاملاً معمول است. فقط در نماز جمعه، جمعیت زیاد است و بهتر است زودتر برسید.
کدام شهر برای سفر خانوادگی مسلمان مناسبتر است؟ شیآن به دلیل ترکیب محله مسلمانان، غذای حلال فراوان و زیرساخت گردشگری. پس از آن، پکن با محله نیوجیه و گوانگژو با تنوع رستورانهای حلال.
نکته حرفهای ویزاجت: بازدید از مساجد چین را با سه قاعده برنامهریزی کنید. نخست، «مسجد را با محله ببینید»؛ هیچ مسجدی در چین یک بنای جدا نیست، بلکه هسته یک محله زنده است. پس از مسجد بزرگ شیآن، وارد بازارهای غذا شوید؛ پس از نیوجیه، به فروشگاههای گوشت و شیرینی بروید؛ پس از ایدکاه، در کوچههای شهر قدیمی گم شوید. قاعده دوم، «زمانبندی نماز محور» است: برنامه روزانه خود را بر پایه اوقات نماز بچینید، نه بر پایه ساعات جاذبهها. این کار، هم مشکل عبادت را حل میکند و هم شما را در ساعات خلوتتر به مساجد میرساند. قاعده سوم، «دو مسیر، دو چین» است: مساجد شرق کشور، سند پیوند ایران و جهان عرب با چین از راه دریا هستند و مساجد شمال غرب، سند پیوند زمینی از راه جاده ابریشم. دیدن هر دو، تصویر کامل را میسازد؛ اما اگر فقط یکی ممکن است، مسیر شمال غرب برای تجربه فرهنگی عمیقتر و مسیر شرق برای سهولت حملونقل بهتر است. ما در ویزاجت، سفرهای میراث اسلامی را با هماهنگی زمان نمازها، رستورانهای حلال مورد تأیید، هتلهای نزدیک محلههای مسلماننشین و راهنمای آشنا به تاریخ اسلامی چین طراحی میکنیم. با کارشناسان ویزاجت تماس بگیرید یا فرم درخواست را در وبسایت تکمیل کنید.