با گجیا Ghuzi یکی از گرانترین غذاهای دبی آشنا شوید
وقتی با ویزای دبی به امارات سفر میکنید علاوه بر جاذبههای گردشگری تاریخی، تفریحی و حتی زیارتی، گزینه&...
«ارهای» در زبان محلی یعنی «دریای گوش»؛ دریاچهای کشیده که شکلش از بالا به گوش انسان میماند. اروای با مساحت حدود ۲۵۰ کیلومتر مربع، در ارتفاع نزدیک به دو هزار متری از سطح دریا قرار دارد و دومین دریاچه بزرگ فلاتی یوننان است. برای قوم بای، اروای فقط منظره نیست؛ منبع ماهی و آب، الهامبخش شعر و آیین، و شریک زندگی روزمره است. جمله معروف «چهار شگفتی دالی» که در مقاله شهر باستانی آمد، آخرین رکنش «ماه اروای» است: بازتاب قرص ماه در آب صاف دریاچه در شبهای پاییزی.
اما اروای دهه گذشته، داستانی پرفراز و نشیب داشت: رونق بیرویه مهمانخانهها و رستورانهای چسبیده به آب، کیفیت آب دریاچه را تا مرز بحران برد و دولت بین سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۲۰، صدها واحد ساحلی را تخریب یا منتقل کرد و نواری سبز به دور تا دور دریاچه ساخت: «کریدور بومشناختی اروای»، مسیری بدون خودرو به طول بیش از صد کیلومتر با تالابهای بازسازیشده، سکوی تماشا و ایستگاه دوچرخه. نتیجه، هم نجات دریاچه بود و هم پدید آمدن بهترین مسیر کندگردی چین. این مقاله، راهنمای کامل گردش اروای است.
دوچرخههای برقی کرایهای در سراسر دالی و روستاهای ساحلی پیدا میشوند (روزانه حدود ۶۰ تا ۱۲۰ یوان بسته به مدل و باتری). دور کامل دریاچه حدود ۱۱۵ تا ۱۳۰ کیلومتر است؛ با دوچرخه برقی، در یک روز بسیار طولانی (هشت تا ده ساعت با توقفها) یا بهتر از آن، در دو روز با یک شب اقامت در شوانگلانگ شدنی است. نکات:
برای ورزشکاران، دور دریاچه با دوچرخه جادهای یک چالش کلاسیک یکروزه است (شیبهای شرق دریاچه، کار را جدی میکند). کرایه دوچرخه پدالی مرغوب حدود ۵۰ تا ۸۰ یوان در روز است.
«جاده حلقوی دریاچه» (هوانهایلو) بهویژه در ساحل شرقی، یکی از زیباترین جادههای چین است؛ با خودروی کرایهای و راننده محلی (حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ یوان در روز) میتوان دور کامل را با توقفهای عکاسی در یک روز رفت. تورهای روزانه عکاسی با خودروی ون و راهنما-عکاس نیز از شهر باستانی برگزار میشود.
قایقهای گردشگری از اسکلههای شهر دالی و سواحل شمالی به سمت جزیرهها میروند (یک تا سه ساعت، حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ یوان). صادقانه بگوییم: برای اکثر مسافران، کریدور ساحلی تجربه بهتری است؛ قایق را فقط برای رسیدن به «جزیره بادهای نانژائو» در شوانگلانگ یا تماشای مرغهای دریایی زمستان در نظر بگیرید.
در فاصله چند دقیقهای شرق شهر باستانی دالی، روستای تسایسون با اسکله و ورودی اصلی کریدور غربی قرار دارد؛ اینجا پایگاه محبوب اقامتهای ساحلی و تماشای طلوع و غروب است. بخش نخست کریدور از تسایسون به سمت شمال، چمنزارها و تالابهای بازسازیشده با پلهای چوبی است.
کمی شمالتر، نقطهای به نام «پیچ اسبان روستای پنشی» قرار دارد: قوسی نرم از مسیر ساحلی میان نیزار و آب که در چند سال اخیر به معروفترین قاب عکاسی اروای تبدیل شده؛ عکسهای هواییاش، خط سفید مسیر روی سبزی و آبی را مثل نقاشی نشان میدهد. صبحهای پیش از ساعت نه، خلوتترین زمان عکاسی است.
شبهجزیرهای باریک که مانند زبانی در آب پیش رفته؛ مسیر پیادهاش از میان درختان کهنسال خمیدهای میگذرد که ریشه در آب دارند و به سوژه محبوب عکاسان عروسی تبدیل شدهاند. ورودی رایگان یا ارزان است و نیم ساعت تا یک ساعت برای گشت کافی است.
شیزوو در شمال غربی دریاچه، روستایی است که بسیاری آن را زیباترین مجموعه معماری بای در تمام یوننان میدانند. برخلاف شهر باستانی دالی که بافتش تجاری شده، کوچههای شیزوو هنوز خانههای اصیل «سهبخشی با دیوار نگاره» و حیاطهای بزرگتر «چهارخانه پنجحیاط» دارند: سردرهای آجری با کندهکاری و خوشنویسی، حیاطهای سنگفرش و باغچههای گل. مشهورترین بنا، «خانه خاندان یان» است: عمارتی از یک تاجر بزرگ چای که امروز موزهای از زندگی، تجارت و هنر قوم بای است (بلیط حدود ۳۰ تا ۵۰ یوان)؛ تالار اصلی، حیاطها و نمایش کوتاه آیین چای سهگانه را شامل میشود. «برج گوشه» (جوانجیولو) نیز بنایی نمادین با گوشهای مدور است که عکاسانش همیشه صفاند.
پیش از ورود به بافت مسکونی، مزارع برنجی پهن شدهاند که با مسیرهای چوبی و سکوهای تماشا مرتب شدهاند: در خرداد و تیر، سبز یکدست؛ در شهریور و مهر، طلایی و آماده درو. این شالیزارها با پسزمینه کوه چانگشان، یکی از کارتپستالیترین صحنههای سفر یونناناند. کافههای روبهشالیزار اطراف، مکان محبوبی برای نشستن و تماشا هستند.
خوراکی امضای روستا، «شیزو بابا» است: نان تخت گندم که در تنور ذغالی پخته میشود و دو نوع دارد؛ شور با گوشت چرخکرده و پیازچه، و شیرین با مغز گل سرخ و شکر. داغِ تنور، حدود ۵ تا ۱۰ یوان؛ صبحانه یا میانوعده واجب بازدید. دکههای جلوی چشم پخت میکنند؛ از شلوغترین دکه بخرید.
یک کیلومتر شمال شیزوو، روستای ژوچنگ قرار دارد؛ مرکز سنتی «گرهچینی و رنگرزی» (جازران) قوم بای: پارچه را با نخ گره میزنند و در خمرههای رنگ نیلی فرو میبرند تا نقشهای سفید روی آبی عمیق پدید آید. کارگاههای خانوادگی، کارگاههای تجربی برای مسافر دارند (حدود ۳۰ تا ۸۰ یوان برای ساخت دستمال یا روسری با دست خودتان) و فروشگاههای معتبری برای خرید پارچه و لباس. حیاطهایی با رشتههای پارچه آویزان نیلی، از زیباترین صحنههای عکاسی روستا هستند.
در ساحل شمالشرقی، شهرک شوانگلانگ رو به غرب نشسته؛ یعنی جایی که غروب، خورشید را پشت کوههای چانگشان مینشاند و تمام پهنه دریاچه را طلایی میکند. شوانگلانگ سالهاست مقصد اقامتهای لوکس ساحلی است: مهمانخانههایی با تراسهای شیشهای روبه آب. دیدنیهایش:
جاده ساحل شرقی، پرپیچوخم از شوانگلانگ به سمت جنوب میآید و هر چند صد متر، پارکینگ کوچک و سکوی تماشا دارد. نقاط شاخص:
از آبان تا اسفند، هزاران کاکایی سرسیاه سیبری به دریاچههای یوننان مهاجرت میکنند و اروای نیز سهمی دارد؛ سکنتگاههای اصلیشان، سواحل تسایسون، شیاوپوتو و اطراف شوانگلانگ است. دکههای ساحلی، خوراک مخصوص پرندهها را میفروشند (۵ تا ۱۰ یوان)؛ با همان تغذیه کنید، نه با نان و تنقلات انسانی. صبحهای سرد و آفتابی، پرندگان فعالترند و عکاسی با نور کمِ پشت، هالهای دور پرهایشان میسازد.
نسخه فشرده یکروزه: خودروی کرایهای با راننده، همان مسیر دو روزه را با حذف توقفهای فرعی، از صبح تا غروب میپیماید.
دور کامل دریاچه با دوچرخه برقی در یک روز شدنی است؟ از نظر مسافت بله (۱۱۵ تا ۱۳۰ کیلومتر)، اما با توقفهای عکاسی و غذا، روزی ده ساعته میشود و باتری هم باید مدیریت شود. توصیه جدی ما، تقسیم به دو روز با شبمانی در شوانگلانگ است.
بهترین جهت حرکت کدام است؟ پادساعتگرد (غرب به شمال به شرق): صبح را در کریدور غربی خلوت میگذرانید، ظهر به شیزوو میرسید و عصر و غروب را در شوانگلانگ هستید؛ یعنی نور و زمانبندی، هر دو به نفع شماست.
زمستان ارزش دارد؟ بله؛ آسمان زمستان دالی از صافترین آسمانهای چین است، مرغهای دریایی آمدهاند و قیمت اقامتها پایین است. فقط شبها سرد میشود (نزدیک صفر درجه) و لباس گرم لازم است.
آیا شنا در اروای ممکن است؟ در بیشتر سواحل، شنا توصیه یا مجاز نیست؛ کریدور، پارک حفاظتی است. تفریحهای آبی مجاز (قایقسواری و پدلبورد) در نقاط مشخص با مجوز انجام میشود.
نکته حرفهای ویزاجت: اگر یک روز بیشتر ندارید و دوچرخه هم نمیخواهید، هوشمندانهترین نسخه فشرده این است: صبح از شهر باستانی مستقیماً به شیزوو بروید (نان صبحانه + خانه یان + شالیزار)، ظهر در ژوچنگ کارگاه گرهچینی را تجربه کنید، بعدازظهر با خودرو از جاده شرق به شوانگلانگ بروید و غروب را از تراس یک کافه ببینید و شب با تاکسی اینترنتی برگردید. این مسیر، سه قاب اصلی اروای (روستا، شالیزار، غروب شرق) را در یک روز جمع میکند. برای عکاسان، یک نکته نور: ساحل شرقی رو به غرب است، یعنی «ضدنور» غروب؛ اگر عکس چهره میخواهید، سوژه را رو به آفتابِ در حال غروب نگه دارید و از حالتنمای «پرتره شب» گوشی استفاده کنید. در فصل گل سرخ (اردیبهشت و خرداد)، کارگاههای مربا و گلابگیری شیزوو و ژوچنگ فعالاند و بوی گل، تمام کوچهها را پر میکند.
برای رزرو اقامت ساحلی اروای، کرایه دوچرخه برقی و خودرو با راننده محلی، و برنامه دو روزه دریاچه با راهنمای فارسیزبان، با کارشناسان ویزاجت تماس بگیرید یا فرم درخواست را در وبسایت تکمیل کنید.