سفر ارزان به چین؛ راهنمای کامل هاستل، غذای اقتصادی و پرواز + ویزا
چین، گرانترین اشتباه محاسباتی مسافران ایرانی وقتی میگویی «می&...
اگر از هر مسافری بپرسید تصویر هنگکنگ در ذهنش چیست، به احتمال زیاد یکی از این دو قاب را توصیف میکند: یا ردیف آسمانخراشهای جزیره هنگکنگ که شبها چون دیواری از نور از دل جنگل بیرون آمدهاند و از فراز «قله ویکتوریا» دیده میشوند، یا همان دیوار نور که در آب «بندر ویکتوریا» بازتاب مییابد و کشتیهای قدیمی «استار فری» آرام از مقابلش میگذرند. این دو نقطه — قله در بالا و بندر در پایین — ستون فقرات هر سفر هنگکنگاند و خوشبختانه، هر دو ارزان و در دسترساند. این مقاله، راهنمای کامل هر دو است: چگونه با تاریخیترین تلهکابین آسیا به قله بروید، کجا بایستید تا بهترین قاب را بگیرید، و چگونه با ارزانترین کشتی جهان، زیباترین بندر شهری آسیا را از آب ببینید.
«پیک» (قله ویکتوریا) با ارتفاع ۵۵۲ متر، بلندترین نقطه جزیره هنگکنگ است. در دوران استعماری، اقامت در خنکای قله امتیاز ثروتمندان بود و صندلیهای بالابر (تختروان) آنها را بالا میبرد؛ در سال ۱۸۸۸، «پیک ترام» — نخستین تلهکابین زمینی آسیا — افتتاح شد و قله را به تفرجگاه عمومی تبدیل کرد. امروز همان ترام بازسازیشده، مسافران را در مسیر شیب تندی (تا ۲۷ درجه) از میان جنگل و ویلاها به بالا میبرد؛ در بخشهایی از مسیر، حس میکنید ساختمانها کج شدهاند — همان خطای دید معروفی که سواران را سرگرم میکند.
بندر ویکتوریا، آبراهی طبیعی میان جزیره هنگکنگ و شبهجزیره کاولون است که عمق و پناهندگیاش، هنگکنگ را از روستای ماهیگیری به چهارراه تجارت جهانی تبدیل کرد. امروز فاصله دو کیلومتری میان دو کرانه، متراکمترین خط افق شهری جهان را قاب گرفته: در سمت جزیره، آسمانخراشهای سنترال و وانچای با برج بانک چین و مرکز مالی بینالمللی، و در سمت کاولون، بلوار مشهور تسیمشاتسویی. بندر هنوز زنده و کاری است؛ کشتیهای باری، قایقهای چوبی قدیمی «سامپان» و فریها هر روز در آن رفتوآمد دارند.
«استار فری» از سال ۱۸۸۸ مسافران را بین دو کرانه جابهجا میکند و امروز هم حملونقل روزمره مردم است هم محبوبترین تجربه توریستی شهر — با بلیطی حدود سه تا پنج دلار هنگکنگ! کشتیهای دودکشسبز دو طبقه، هر شش تا دوازده دقیقه از اسکلههای سنترال و تسیمشاتسویی حرکت میکنند و سفر هشت دقیقهایشان، مینیکروزی است با قاب کامل دو کرانه. طبقه بالا در زمستان آفتابی و در تابستان، نسیمی است. نکته حرفهای: مسیر سنترال به تسیمشاتسویی را در غروب سوار شوید — خورشید پشت کاولون غروب میکند و کل خط افق جزیره، روبهروی شما نورانی میشود.
هر شب ساعت هشت، چهل و چند برج دو کرانه در نمایشی هماهنگ با موسیقی و لیزر میدرخشند — «سمفونی نورها» که در رکوردها به عنوان بزرگترین نمایش نور دائمی جهان ثبت شده. رایگان است و بهترین نقاط تماشا: بلوار ستارهها در تسیمشاتسویی (روبهروی جزیره)، سکوی فرهنگ هنگکنگ در وانچای (زاویه بازتر و خلوتتر) و عرشه استار فری (در حال حرکت!). نمایش حدود ده تا پانزده دقیقه است؛ در هوای طوفانی لغو میشود.
سکوی بلیطی پیک ۴۲۸ یا مسیر رایگان لوگارد؟ لوگارد رایگان، خلوتتر و فتوژنیکتر است؛ سکوی ۴۲۸ نمای ۳۶۰ درجه و تهویه و کافه دارد. برای عکاس، لوگارد برنده است.
استار فری یا کشتی تفریحی گرانتر؟ استار فری با چند دلار، همان قابها را میدهد؛ کشتیهای تفریحی ساعتآبی با موسیقی و بار، تجربهای لوکسترند ولی ضروری نیستند.
آیا قله برای کودکان مناسب است؟ بله؛ ترام خودش برای بچهها جذاب است و مادام توسو و فضای باز قله، چند ساعت سرگرمشان میکند.
نکته حرفهای ویزاجت: قاب طلایی هنگکنگ، «ساعت آبی» است، نه نیمهشب: بیست تا چهل دقیقه پس از غروب، آسمان هنوز آبی تیره است و چراغهای شهر کامل روشن — این بیست دقیقه، درخشانترین و متعادلترین نور برای عکس از قله و بندر است؛ پس نمایش نور ساعت هشت شب را در بلوار ستارهها ببینید اما عکس اصلیتان را در ساعت هفت (زمستان) یا هفت و نیم (تابستان) بگیرید. یک نکته مسیر: از قله، مسیر سرازیری «پوکفولام» شما را از میان جنگل به سمت جنوب جزیره و آبشار پوکفولام میبرد؛ اگر انرژی دارید، جای تاکسی، این پیادهروی جنگلی-شهری را امتحان کنید — هنگکنگی که تورها نشان نمیدهند. و برای استار فری، به جای صف اسکله اصلی سنترال، از اسکله وانچای سوار شوید؛ همان مسیر، نصف جمعیت. برای تنظیم برنامه هنگکنگ، بلیط پیک ترام و ترکیب با ماکائو، با کارشناسان ویزاجت تماس بگیرید یا فرم درخواست را در وبسایت تکمیل کنید.