لوئویانگ را با کندکدهای بودایی و جشنواره گل صدتومانی می‌شناسند، اما نیمی از جذابیت استان، در کوه‌های اطرافش پنهان است: در شهرستان لوآن‌چوان در جنوب غربی و شهرستان شین‌آن در غرب، قله‌های گرانیتی، تنگه‌های آبی و ژئوپارک‌های ثبت‌شده جهانی قرار دارند. دو ستاره این منطقه، «کوه لاوجون» با بام‌های طلایی‌اش که در سال‌های اخیر به یکی از پربازدیدترین صحنه‌های شبکه‌های اجتماعی چین تبدیل شده، و «تنگه لونگ‌تان» با دیواره‌های سرخ ژئولوژیکی‌اش هستند. این مقاله، راهنمای هر دو به‌همراه گزینه‌های جایگزین (دره چونگ‌دو و غار جی‌گوان) است؛ برای مسافری که می‌خواهد بعد از تاریخ و باستان‌شناسی، یک روز هم کوه و آب ببیند.
«لاوجون» لقب تقدیس‌شده لائوتسه، بنیان‌گذار آیین تائوئیسم و نویسنده منسوب «کتاب راه و فضیلت» است. روایت سنتی می‌گوید لائوتسه پس از نوشتن کتاب و عبور از گذگاه غربی، سال‌های پایانی عمر را در همین کوه گذراند و به مدیتیشن پرداخت؛ از این رو، کوه لاوجون از دوره وی شمالی، کوهی مقدس برای تائوئیست‌ها شد و معابدش در دوره‌های بعد، حمایت امپراتوری گرفتند؛ از جمله در دوره مینگ که امپراتور وان‌لی رسماً عنوان «کوه نامی جهان» به آن داد. کوه، بخشی از رشته‌کوه‌های چین‌لینگ است و بلندترین قله منطقه، حدود ۲۲۰۰ متر ارتفاع دارد.
شهرت امروزی لاوجون، مدیون «مجموعه معابد قله طلایی» است: سه تالار و پاگودای تائوئیستی با بام‌های طلایی درخشان که در ارتفاع حدود ۲۲۰۰ متری، روی زین‌های سنگی باریک ساخته شده‌اند. وقتی دریای ابر زیر پای قله‌ها موج می‌زند و بام‌های طلایی از میان مه سر برمی‌آورند، صحنه‌ای ساخته می‌شود که عکاسان چینی برایش جمله‌ای معروف ساخته‌اند: «برای ضیافت شگفت دنیای فانی می‌روم، تا چهره شکوه این جهان را ببینم.» در زمستان، برف و یخ‌بندان شاخه‌ها به همراه بام‌های طلایی، لاوجون را به یکی از رؤیایی‌ترین صحنه‌های زمستانی چین تبدیل می‌کند.
صعود کامل پیاده، کاری یک‌روزه و سنگین است و اکثر بازدیدکنندگان از سامانه تله‌کابین استفاده می‌کنند:
دریای ابر، پدیده‌ای هواشناسی است نه تضمینی؛ اما شانس آن با سه شرط بالا می‌رود: نخست، روز بعد از باران یا برف که رطوبت دره‌ها زیاد است؛ دوم، صبح زود پیش از گرم شدن هوا (طلوع تا ساعت ده)؛ سوم، فصل‌های انتقالی پاییز و بهار و همچنین زمستان. پیش از حرکت، پیش‌بینی آب‌وهوا و گزارش زنده دوربین‌های کوه را در حساب‌های رسمی منطقه گردشگری ببینید؛ اگر آسمان کاملاً صاف و خشک پیش‌بینی شده، انتظار مه غلیظ نداشته باشید، اما چشم‌انداز قله‌های دوردست در هوای صاف، خودش پاداش است.
دمای قله حتی در تابستان، حدود ده درجه از شهر خنک‌تر است و باد یال‌ها قوی است؛ ژاکت بادگیر در تمام فصول لازم است و در زمستان، لباس کامل ضدبرف. ارتفاع ۲۲۰۰ متری برای اکثر افراد مشکل‌ساز نیست و بیماری ارتفاع جدی در کار نیست، اما صعود پله‌های آخر را آرام طی کنید. مسیرها تابلوگذاری خوب دارند و دکه‌های آب و غذا در ایستگاه‌ها هست، اما با قیمت کوهستانی؛ میان‌وعده و آب را از شهر بیاورید.
«تنگه اژدها» (لونگ‌تان‌شیاه) در شهرستان شین‌آن، حدود شصت تا هفتاد کیلومتری غرب لوئویانگ قرار دارد و بخشی از «ژئوپارک جهانی وانگ‌ووشان-دایمی‌شان» است که در شبکه ژئوپارک‌های جهانی یونسکو ثبت شده. تنگه، دره‌ای حدود دوازده کیلومتری در سنگ‌های کوارتزیت ماسه‌سرخ با قدمت بیش از یک میلیارد سال است که فرسایش آب در دوره‌های زمین‌شناسی متأخر، آن را به مجموعه‌ای از آبشارها، آبگیرها، دیواره‌های صیقلی و طاق‌های سنگی تبدیل کرده است.
لاوجون در یک روز از لوئویانگ شدنی است؟ شدنی است اما فشرده: حدود شش ساعت رفت‌وبرگشت جاده و چهار تا پنج ساعت کوه. با تورهای روزانه رسمی یا خودروی کرایه‌ای با راننده، برنامه از ساعت شش صبح تا نه شب را پوشش می‌دهد. گزینه آرام‌تر، یک شب اقامت در شهرک پای کوه یا ایستگاه میانی است.
کدام راحت‌تر است: لاوجون یا لونگ‌تان؟ لونگ‌تان، پیاده‌روی دره‌ای ملایم و برای همه سنین است؛ لاوجون با تله‌کابین هم هنوز پله و شیب دارد و برای زانودرد یا ناتوانی حرکتی، سنگین‌تر است. اگر خانواده چندنسلی دارید، لونگ‌تان را اول بگذارید.
آیا تله‌کابین‌ها در باد تعطیل می‌شوند؟ بله؛ در باد شدید و برف سنگین، بخش‌هایی از سامانه تعطیل می‌شود و بلیط‌های خریداری‌شده استردادپذیرند. در زمستان، پیش از حرکت، وضعیت باز بودن کابین‌ها را در حساب رسمی منطقه بررسی کنید.
غذا در منطقه چگونه است؟ در شهرک پای لاوجون، رستوران‌های محلی با غذای کوهستانی (قارچ، ماهی رودخانه و خورش‌های روستایی) و قیمت متوسط هست؛ داخل محوطه کوه و تنگه، فقط دکه‌های گران. بهترین کار، ناهار را در شهرک بخورید و میان‌وعده همراه ببرید.
نکته حرفه‌ای ویزاجت: برای شکار «دریای ابر + قله طلایی»، هوشمندانه‌ترین سناریو این است: روز بارانی را در لوئویانگ بمانید و موزه‌ها و شهر سویی-تانگ را ببینید، و فردای روز باران، صبح زود به لاوجون بروید؛ بیشترین احتمال دریای ابر، دقیقاً همان فردای بارش است. اگر سفر کوتاه است و هوا صاف، تمرکز را روی «ده‌لی نقاشی» و معادن قله بگذارید و از انتظار مه، دل بکنید. برای تنگه لونگ‌تان نیز یک نکته زمان‌بندی هست: ورودی صبح زود، آبگیرها را آینه‌وار و بدون سایه تند نشان می‌دهد و تورهای گروهی معمولاً ساعت یازده به بعد می‌رسند. ترکیب پیشنهادی ما برای طبیعت‌دوستان: روز اول لونگ‌تان + شیائولانگ‌دی، روز دوم لاوجون با شب‌مانی پای کوه، و روز سوم طلوع و بازگشت به شهر برای باغ‌های گل یا لونگ‌من.
برای رزرو تور روزانه لاوجون و لونگ‌تان، خودروی اختصاصی با راننده و اقامتگاه کوهستانی، با کارشناسان ویزاجت تماس بگیرید یا فرم درخواست را در وب‌سایت تکمیل کنید.
چمدونت رو ببندی ویزات حاظره
