هتل‌های تاریخی چین؛ از هتل صلح شانگهای تا اقامتگاه‌های سلطنتی پکن

مقدمه: هتل‌هایی که خودشان فصلی از تاریخ چین‌اند

در چین، بعضی هتل‌ها فقط محل خواب نیستند؛ ساختمان‌هایی‌اند که در آن‌ها تاریخ فشرده شده است: ضیافت‌هایی که سرنوشت جنگ‌ها را تغییر داد، نویسندگانی که در اتاق‌هایشان رمان نوشتند، نخستین آسمان‌خراش‌هایی که افق آسیا را تعریف کردند و مهمانخانه‌هایی که نخستین پنجره چین به جهان مدرن بودند. اقامت در این هتل‌های تاریخی، لایه‌ای از سفر را باز می‌کند که موزه‌ها نمی‌توانند: شما همان راهروهایی را راه می‌روید که یک قرن پیش تاجران ابریشم، دیپلمات‌ها و ستاره‌های سینمای شانگهای قدیم راه می‌رفتند.

در این راهنما، شاخص‌ترین هتل‌های تاریخی چین را در شانگهای، پکن، تیانجین، گوانگژو و هانگژو معرفی می‌کنیم؛ با تاریخچه، داستان‌های ماندگار، وضعیت امروزی و محدوده قیمت اقامت. برای برندهای لوکس مدرن، راهنمای برندهای لوکس هتل در چین و برای پنج انتخاب شاخص، ۵ هتل لوکس برتر پکن و شانگهای را ببینید.

شانگهای؛ پایتخت هتل‌های افسانه‌ای آسیا

فیرمونت پیس‌هتل (ساختمان ساسون، ۱۹۲۹)

مشهورترین هتل تاریخی چین و نماد دوران طلایی شانگهای. ویکتور ساسون، تاجر ثروتمند یهودی-عراقی، این ساختمان سبزهرم‌دار را در بهترین نقطه باند ساخت و طبقه دهم آن سال‌ها خانه شخصی خودش بود. در دهه ۱۹۳۰، پیس‌هتل مرکز شب‌نشینی شانگهای بود؛ نوئل کاوارد نمایشنامه‌ای را در اتاقی از آن نوشت و چارلی چاپلین در آن اقامت کرد. امروز این هتل زیر پرچم فیرمونت اداره می‌شود، اتاق‌هایش بازسازی شده و گروه جاز سالخورده‌اش — موسیقیدانانی که دهه‌هاست هر شب در لانج می‌نوازند — از جاذبه‌های زنده شهر است. اقامت در اتاق رو به باند، شبی حدود ۲۵۰۰ تا ۶۰۰۰ یوان است؛ اما چای عصرانه یا یک نوشیدنی در لانج جاز، تجربه‌ای چندصد یوانی و به‌یادماندنی است. خودِ مسیر باند را در راهنمای پیاده‌روی باند شانگهای گشت بزنید.

هتل پوجیانگ (استور هاوس سابق، ۱۸۴۶)

قدیمی‌ترین هتل بازمانده شانگهای که با نام «استور هاوس» در کنار نهر سوژو ساخته شد و در قرن نوزدهم، نخستین خانه مسافران اروپاییان بود. ریچارد چارلی، هنرمند انگلیسی، در اتاقی از این هتل نقاشی می‌کشید و امروز اتاقش به موزه‌ای کوچک تبدیل شده است. ساختمان فعلی محصول بازسازی است و هتل با نام پوجیانگ به حیات خود ادامه می‌دهد؛ اقامت در آن تجربه‌ای نوستالژیک و ارزان‌تر از همسایگان لوکس است.

برادوی منشنز (۱۹۳۴)

برج آجری قرمز آرت‌دکو در شمال باند که زمانی بلندترین ساختمان شرق آسیا بود و امروز هتل و آپارتمان است. معماری پلکانی آن یکی از زیباترین نمونه‌های آرت‌دکوی شانگهای است و از بامش، منظره کاملی از پیچ رودخانه هوانگ‌پو دیده می‌شود.

پارک هتل (۱۹۳۴)

ساختمانی مشکی و باریک در میدان مردم که تا نیم قرن، بلندترین ساختمان شانگهای ماند و الهام‌بخش نسل‌های معمار چینی بود. نقاش معروف وو گوان‌ژونگ بارها از پنجره‌هایش، خیابان نانجینگ را نقاشی کرد. امروز هتل پارک با همان شکوه آرت‌دکو فعال است و رستورانش به غذاهای شانگهای کلاسیک شهرت دارد؛ چند قدم تا خیابان نانجینگ فاصله دارد.

هتل جین‌جیانگ (دهه ۱۹۳۰)

ریشه آن به آپارتمان کاتای و بنیان‌گذاری توسط بانوی کارآفرین دونگ ژوجون می‌رسد؛ هتلی که در دهه‌های نخست، محل اقامت نخبگان و بعدها میزبان سران خارجی بود. امروز مجموعه جین‌جیانگ با ساختمان‌های تاریخی و مدرن در محله فرانسوی سابق فعال است و نامش بر بزرگ‌ترین گروه هتل‌داری چین نیز گذاشته شده.

پکن؛ از هتل دو پکن تا مهمانسرای دولتی

هتل پکن (Beijing Hotel، اوایل قرن بیستم)

در خیابان چانگ‌آن و چند صد متری دروازه شهر ممنوعه، هتل پکن از نخستین هتل‌های به سبک غربی پایتخت است که ریشه‌اش به مهمانخانه «هتل دو پکن» فرانسوی‌ها در آغاز قرن بیستم می‌رسد. ساختمان شرقی آن با معماری سبز-طلایی، نمادی از پکن جمهوری است و سال‌ها میزبان ضیافت‌های دولتی بود. امروز زیر مجموعه رافلز/آکور و با نام هتل پکن لگند فعال است؛ اتاق‌ها بازسازی شده و بالکن‌هایش رو به چانگ‌آن منظره‌ای شهری دارند.

مهمانسرای دولتی دیائویوتای (۱۹۵۹)

مجموعه‌ای از کاخ‌ها و باغ‌ها در غرب پکن که بر پایه باغ‌های امپراتوری ساخته شد و از ۱۹۵۹ میزبان سران جهان بوده است. دیائویوتای هتل عمومی نیست، اما بخشی از آن با نام دیائویوتای استیت گاردن هتل برای رزرو باز است؛ اقامت در باغ‌هایی که ملاقات‌های تاریخی در آن‌ها انجام شده، تجربه‌ای یگانه است. شبی حدود ۱۵۰۰ تا ۳۵۰۰ یوان.

هتل مینزو (۱۹۵۹)

یکی از «ده ساختمان بزرگ» سالگرد نخست جمهوری خلق، با معماری تلفیقی چینی-شوروی و ستون‌های عظیم. هنوز حال‌وهوای ضیافت‌های دهه پنجاه را دارد و برای علاقه‌مندان معماری سوسیالیستی جالب است.

تیانجین؛ موزه زنده معماری استعماری

تیانجین به‌خاطر منطقه‌های امتیازی قرن نوزدهمی، مجموعه‌ای از ساختمان‌های اروپایی دارد و دو هتل تاریخی آن برجسته‌اند: هتل استور تیانجین (۱۹۰۴) که امروز زیر پرچم ریتز-کارلتون اداره می‌شود و ساختمان آجری قرمزش با برج گوشه‌ای، یکی از زیباترین بناهای کرانه های‌هه است؛ و هتل‌های تاریخی منطقه پنج خیابان بزرگ (وودادائو) که ویلاهای اروپایی بازسازی‌شده‌اند. راهنمای کامل این محله‌ها در راهنمای پنج خیابان بزرگ تیانجین آمده است.

گوانگژو و جنوب؛ قوی سفید رود مروارید

هتل قوی سفید (White Swan) در جزیره شامیان گوانگژو، در ۱۹۸۳ به‌عنوان نخستین هتل مدرن چین با سرمایه مشترک خارجی افتتاح شد و دروازه صنعت هتل‌داری چین به جهان بود. لابی آن با آبشار مصنوعی و باغ سنگی، دهه‌ها نماد تجمل برای چینی‌ها بود و ملکه الیزابت و مقامات جهانی در آن اقامت کردند. امروز بازسازی شده و شبی حدود ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ یوان است. موقعیتش در جزیره استعماری شامیان، ترکیبی بی‌نظیر از تاریخ و اقامت است (راهنمای جزیره شامیان گوانگژو). در گوانگژو همچنین هتل دنگ‌فنگ و ساختمان‌های دهه ۱۹۳۰ خیابان یان‌جیانگ لایه‌های تاریخی دیگری‌اند.

هانگژو و جیانگ‌نان؛ مهمان‌سراهای دریاچه

در هانگژو، مهمانسرای دولتی دریاچه غربی (Xizi State Guesthouse) در باغی خصوصی کنار آب قرار دارد و دهه‌ها اقامتگاه رهبران چین و میزبان ضیافت‌های تاریخی بوده است؛ امروز بخشی از اتاق‌هایش با قیمت‌های حدود ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ یوان قابل رزرو است و باغ ۳۶ هکتاری‌اش خلوت‌ترین گوشه دریاچه غربی محسوب می‌شود (راهنمای دریاچه غربی). در سوژو هم خانه‌های باغی تاریخی به هتل بوتیک تبدیل شده‌اند که سبکشان را در راهنمای هتل‌های بوتیک چین می‌خوانید.

جدول سریع هتل‌های تاریخی

نکته حرفه‌ای ویزاجت: اگر بودجه اقامت در این هتل‌ها را ندارید، از «لایه دوم» تجربه غافل نشوید: چای عصرانه پیس‌هتل، نوشیدنی در بار لانگ‌من هتل پکن، ناهار در رستوران پارک هتل یا قدم زدن در لابی دیائویوتای — همه با چند صد یوان، حال‌وهوای تاریخی را کامل منتقل می‌کنند و عکس‌های سفر شما را می‌سازند.

اقامت در بنای تاریخی؛ چه انتظاراتی واقع‌بینانه است؟

• اتاق‌های کوچک‌تر و پلان‌های نامنظم: ساختمان‌های دهه ۱۹۳۰ ستون و راهرو دارند؛ اتاق‌های «تاریخی» گاهی از اتاق‌های مدرن همسایه کوچک‌ترند. هنگام رزرو نوع اتاق را دقیق بپرسید.
• عایق صدا: پنجره‌های تاریخی عایق کمتری دارند؛ اگر خواب سبک دارید، اتاق رو به حیاط داخلی درخواست کنید.
• بازسازی دوره‌ای: هتل‌های قدیمی اغلب بخشی از طبقات را نوسازی می‌کنند؛ پیش از رزرو درباره کارگاه ساختمانی فعال بپرسید.
• تاریخ به‌عنوان سرویس: بسیاری از این هتل‌ها تور معماری داخلی، موزه کوچک و آلبوم‌های تاریخی در اتاق دارند؛ از پذیرش تور راهنما بخواهید.

چطور رزرو کنیم و چطور بیشترین ارزش را بگیریم؟

هتل‌های تاریخی فهرست‌شده امروز همگی فعال‌اند و از راه سایت رسمی برند (فیرمونت، ریتز، رافلز) یا Trip.com رزرو می‌شوند. برای گرفتن بهترین ارزش: نرخ‌های میراثی (Heritage) و بسته‌های چای عصرانه را چک کنید؛ در فصل کم‌سفر (زمستان شانگهای و تابستان گوانگژو) تا ۳۵ درصد ارزان‌ترند؛ و اگر عضو برنامه وفاداری گروه باشید (مثل ALL برای فیرمونت‌ها)، ارتقا و مزایا در این هتل‌ها سخاوتمندانه است. استراتژی کلی رزرو لوکس را در راهنمای برندهای لوکس بخوانید. برای رسیدن به این هتل‌ها در مرکز شهرها، مترو سریع‌ترین گزینه است؛ راهنمای آن در راهنمای متروی چین آمده است.

هاربین و ووهان؛ لایه‌های فراموش‌شده تاریخ هتل‌داری

خارج از شانگهای و پکن، دو شهر دیگر جواهرهای تاریخی دارند. در هاربین، «مدرن هتل» (Madieer، ۱۹۰۶) در خیابان مرکزی شهر ایستاده؛ هتلی به سبک رنسانس فرانسوی که در آغاز قرن بیستم پاتوق بازرگانان روسی و اروپایی شمال چین بود و بستنی چوبی معروفش (مادر) هنوز در صف‌های طولانی جلوی درب فروخته می‌شود. معماری روسی-اروپایی خیابان مرکزی هاربین را در راهنمای خیابان مرکزی هاربین ببینید. در ووهان، ساختمان‌های تاریخی کرانه هانکو — از جمله گمرک قدیمی و بانک‌های دهه ۱۹۲۰ — امروز به هتل‌های بوتیک و لوکس تبدیل شده‌اند و کرانه رود، نسخه کوچک‌تری از باند شانگهای است؛ راهنمای شهر در راهنمای کرانه یانگ‌تسه و جاده جیانگهان آمده است.

ساختمان‌های تاریخی که هتل نشدند؛ بازدید رایگان

همه بناهای تاریخی هتل‌داری چین به اقامتگاه تبدیل نشده‌اند و بازدید از بعضی‌ها رایگان است: ساختمان سابق باشگاه شانگهای (Shanghai Club) که امروز والدورف آستوریاست و لابی تاریخی‌اش با بار بلند مشهورش برای عموم قابل بازدید است؛ ساختمان بانک سابق HSBC در باند که گنبد موزاییکی‌اش شاهکار است؛ و ویلاهای دهه ۱۹۳۰ محله فرانسوی سابق که امروز کافه و گالری‌اند. حتی اگر در هتل تاریخی نمی‌مانید، گذاشتن دو ساعت در برنامه برای «تور معماری پیاده» این بناها، درک شما از تاریخ مدرن چین را کامل می‌کند. مسیر پیشنهادی پیاده‌روی از باند تا میدان مردم، تقریباً همه این نقاط را پوشش می‌دهد.

تاریخچه کوتاه هتل‌داری در چین؛ از کاروانسرا تا برج شیشه‌ای

سنت اقامت مسافر در چین هزاران سال قدمت دارد: از مسافرخانه‌های جاده ابریشم (کاروانسراها و چاپارخانه‌ها) تا مهمان‌سراهای خصوصی دوران مینگ و چینگ که تاجران در شهرهای کانالی در آن‌ها می‌ماندند. هتل‌داری به سبک غربی از نیمه دوم قرن نوزدهم با بندرهای معاهده‌ای وارد شد: نخست در گوانگژو و شانگهای، سپس تیانجین و هاربین. دوران جمهوری (۱۹۱۲ تا ۱۹۴۹) عصر طلایی هتل‌های بزرگ بود؛ همان ساختمانی که امروز می‌بینید. پس از ۱۹۴۹، بسیاری از این هتل‌ها دولتی و کم‌کارکرد شدند تا دهه ۱۹۸۰ که با اصلاحات، بازسازی و ورود برندهای بین‌المللی آغاز شد. هتل قوی سفید گوانگژو، نماد همین بازگشت است. این تاریخ فشرده را وقتی در لابی پیس‌هتل چای می‌نوشید، با پوست و گوشت حس می‌کنید؛ برای لایه قدیمی‌تر تاریخ چین هم شهر ممنوعه پکن پیش شماست.

پرسش‌های پرتکرار

گران‌ترین تجربه تاریخی چین کدام است؟

سوئیت ساسون در طبقه دهم فیرمونت پیس‌هتل — همان واحدی که ویکتور ساسون در آن زندگی می‌کرد — با تراس رو به باند و خدمات باتلر، شبی بیش از ده هزار یوان قیمت دارد و معمولاً باید ماه‌ها قبل رزرو شود.

آیا هتل‌های تاریخی امکانات مدرن دارند؟

بله؛ همه موارد فهرست‌شده بازسازی کامل شده‌اند و استخر، باشگاه، اسپا و اینترنت پرسرعت دارند. تفاوت اصلی با هتل‌های نوساز، پلان اتاق‌ها و جزئیات معماری است، نه امکانات.

کدام هتل تاریخی برای خانواده مناسب‌تر است؟

قوی سفید گوانگژو و دیائویوتای پکن به‌خاطر باغ‌های بزرگ و فضای باز، بهترین گزینه‌های خانوادگی‌اند؛ پیس‌هتل و پارک هتل بیشتر برای زوج‌ها و علاقه‌مندان معماری مناسب‌اند.

آیا بازدید از لابی این هتل‌ها بدون اقامت ممکن است؟

بله؛ لابی و کافه‌های این هتل‌ها عمومی‌اند و حتی تورهای معماری شهری شانگهای، بازدید از لابی پیس‌هتل و پارک هتل را در برنامه دارند. فقط در دیائویوتای به‌خاطر تشریفات دولتی، ورود بدون رزرو محدود است.

برای حس تاریخ با بودجه متوسط چه کنیم؟

در شانگهای، اقامت در هتل‌های بوتیک محله فرانسوی سابق (ساختمان‌های شی‌کو‌من بازسازی‌شده) تجربه تاریخی را با یک‌سوم قیمت می‌دهد؛ فهرست این هتل‌ها در راهنمای هتل‌های بوتیک و دیزاینری چین آمده است.

آیا این هتل‌ها در فهرست میراث ثبت‌اند؟

بسیاری از آن‌ها بله؛ پیس‌هتل، پارک هتل و ساختمان‌های باند در فهرست میراث معماری شانگهای‌اند و هتل پکن و دیائویوتای در فهرست بناهای حفاظت‌شده پکن. همین ثبت‌ها یعنی نمای بیرونی و جزئیات تاریخی بنا قابل تغییر نیست و شما در یک اثر حفاظت‌شده اقامت می‌کنید.

بهترین فصل اقامت در هتل‌های تاریخی کدام است؟

بهار (فروردین و اردیبهشت) و پاییز (مهر و آبان) در شانگهای و پکن ایده‌آل‌اند؛ تراس‌ها باز، هوا مطبوع و نور عکاسی نرم است. از هفته طلایی اکتبر دوری کنید؛ لابی این هتل‌ها در آن هفته شلوغ‌ترین حالت سال را دارد و قیمت‌ها به اوج می‌رسد.

مطالب مرتبط

• هتل‌های لوکس چین؛ برندهای بین‌المللی و چینی
• هتل‌های بوتیک و دیزاینری چین
• تجربه لوکس در هتل‌های چین
• ۵ هتل لوکس برتر پکن و شانگهای
• راهنمای پیاده‌روی باند شانگهای
• دسته هتل‌های لوکس و اقامت خاص در چین