مقدمه: در چین، گوشی شما کیف پول شماست

چین نخستین کشور بزرگی است که عملاً از مرحله کارت بانکی عبور کرده و یک‌راست به پرداخت موبایلی رسیده است. در خیابان‌های شانگهای یا پکن، دست‌فروشی که یک بساط کوچک هندوانه دارد، کنار گاری‌اش یک مقوای چاپ‌شده با دو کد QR آویزان کرده: یکی وی‌چت‌پی و یکی علی‌پی. مسافر چینی گوشی را بالا می‌گیرد، کد را اسکن می‌کند، مبلغ را می‌زند و می‌رود؛ نه پولی ردوبدل می‌شود نه پایانه کارتی به کار می‌افتد. برای مسافر خارجی این صحنه در نگاه اول ترسناک است: «اگر کسی کارت بانکی قبول نکند، من چگونه آب بخرم؟» خبر خوب این است که از سال ۲۰۲۳ به بعد، هر دو اپلیکیشن بزرگ یعنی وی‌چت (WeChat) و علی‌پی (Alipay) امکان اتصال کارت‌های بین‌المللی ویزا و مسترکارت را برای خارجی‌ها باز کرده‌اند و دیگر نیازی به حساب بانکی چینی نیست. این مقاله، مسیر صفر تا صد راه‌اندازی پرداخت موبایلی در چین را برای مسافر ایرانی توضیح می‌دهد: کدام اپلیکیشن را نصب کنید، چه چیزی لازم دارید، چگونه کارت را متصل کنید، سقف تراکنش چقدر است و وقتی پرداخت رد می‌شود چه کنید.

چرا پرداخت نقدی در چین تقریباً از دست رفته است؟

دو اپلیکیشن، تقریباً همه بازار پرداخت خرد چین را در اختیار دارند: وی‌چت‌پی (متعلق به تنسنت) و علی‌پی (متعلق به گروه علی‌بابا). برآوردها نشان می‌دهد بیش از نود درصد تراکنش‌های خرد شهری از این دو کانال می‌گذرد. نتیجه عملی برای مسافر:

  • فروشندگان خرد ممکن است پول خرد نداشته باشند: راننده تاکسی، دست‌فروش یا دکه کوچک ممکن است برای یک اسکناس صد یوانی خرد نداشته باشد؛ این بی‌حوصلگی نیست، واقعیت روزمره است.
  • تخفیف‌ها به اپلیکیشن گره خورده‌اند: بسیاری فروشگاه‌ها، رستوران‌های زنجیره‌ای و حتی بلیط جاذبه‌ها، کوپن تخفیف را فقط داخل وی‌چت یا علی‌پی توزیع می‌کنند.
  • خدمات بدون اپلیکیشن سخت‌تر می‌شوند: سفارش غذا سر میز (منوی QR)، اجاره دوچرخه اشتراکی، خرید بلیط مترو و ورود به بسیاری جاذبه‌ها، همه با اسکن کد انجام می‌شود.
  • نقد هنوز کاملاً مرده نیست: طبق قانون، پذیرفتن یوان نقدی اجباری است؛ هتل‌های بزرگ، فروشگاه‌های زنجیره‌ای، باجه‌های ایستگاه قطار و فرودگاه‌ها نقد و کارت می‌پذیرند. مشکل اصلی، کسب‌وکارهای کوچک است.

پس استراتژی درست برای مسافر این است: «اپلیکیشن پرداخت به‌عنوان ابزار اصلی، کارت بین‌المللی به‌عنوان ابزار پشتیبان و مقداری نقد به‌عنوان ابزار اضطراری».

وی‌چت یا علی‌پی؛ کدام را نصب کنیم؟

معیار وی‌چت‌پی (WeChat Pay) علی‌پی (Alipay)
پوشش کد QR بسیار گسترده، به‌ویژه در کسب‌وکارهای کوچک و شهرستان‌ها بسیار گسترده، قوی در فروشگاه‌ها، تاکسی و خدمات آنلاین
نسخه انگلیسی خوب عالی (نسخه بین‌المللی Tour Pass طراحی‌شده برای خارجی‌ها)
اتصال کارت خارجی ویزا، مسترکارت، جی‌سی‌بی و چند شبکه دیگر ویزا، مسترکارت، جی‌سی‌بی، داینرز و برخی کارت‌های منطقه‌ای
پیام‌رسان بودن بله؛ پیام‌رسان اصلی چینی‌هاست خیر؛ فقط پرداخت و خدمات
پیشنهاد ویزاجت برای ارتباط با راهنما، هتل و فروشنده ضروری است برای پرداخت، ساده‌ترین تجربه برای تازه‌واردها

پاسخ کوتاه: هر دو را نصب کنید. حجم اشغال‌شده روی گوشی ناچیز است و داشتن دو کانال پرداخت، ریسک خرابی یکی را پوشش می‌دهد. اگر مجبور به انتخاب یکی هستید و زبانتان ضعیف است، علی‌پی برای خارجی‌ها روان‌تر است؛ اگر می‌خواهید با مردم ارتباط بگیرید، وی‌چت بی‌جایگزین است.

پیش‌نیازها؛ قبل از پرواز آماده شوید

  1. شماره موبایل: برای ثبت‌نام در هر دو اپلیکیشن به شماره موبایل نیاز دارید. شماره ایرانی معمولاً پذیرفته می‌شود، اما دریافت کد تأیید پیامکی از ایران گاهی با تأخیر یا شکست روبه‌رو است. مطمئن‌ترین حالت، ثبت‌نام پیش از سفر با شماره‌ای است که پیامک بین‌المللی دریافت می‌کند؛ یا خرید سیم‌کارت محلی/رومینگ در بدو ورود.
  2. کارت بانکی بین‌المللی: کارت ویزا یا مسترکارت به نام خودتان با قابلیت خرید اینترنتی فعال. پیش از سفر، سقف خرید ارزی و فعال‌بودن «۳-D Secure» را با بانک چک کنید.
  3. پاسپورت: برای احراز هویت (KYC) در سطح‌های بالاتر، عکس صفحه اول پاسپورت لازم می‌شود. عکس باکیفیت و خوانا در گوشی نگه دارید.
  4. اتصال اینترنت پایدار: مرحله احراز هویت بدون اینترنت ممکن نیست. جزئیات سیم‌کارت، eSIM و فیلترشکن در مقاله اختصاصی اینترنت و سیم‌کارت همین دسته آمده است.
  5. زمان: راه‌اندازی کامل را به روز آخر موکول نکنید؛ احراز هویت ممکن است چند ساعت تا یک روز کاری طول بکشد. بهترین زمان، دو تا سه هفته پیش از سفر است.

قدم‌به‌قدم: راه‌اندازی وی‌چت‌پی با کارت خارجی

  1. نصب و ثبت‌نام: وی‌چت را از اپ‌استور یا گوگل‌پلی نصب کنید، با شماره موبایل ثبت‌نام و کد پیامکی را وارد کنید. در تنظیمات، زبان را روی English بگذارید (Me → Settings → General → Language).
  2. باز کردن کیف پول: به تب Me و سپس Services یا Wallet بروید. اگر گزینه Wallet را نمی‌بینید، باید بخش پرداخت را فعال کنید: Settings → General → Tools → WeChat Pay.
  3. افزودن کارت: در Wallet گزینه Cards و سپس + Add Card را بزنید. شماره کارت، تاریخ انقضا، CVV و نام دارنده را دقیقاً مثل چاپ روی کارت وارد کنید.
  4. تأیید مالکیت: بانک شما یک کد تأیید پیامکی یا تأییدیه در اپلیکیشن بانکی می‌فرستد؛ آن را وارد کنید. در برخی موارد، احراز هویت با پاسپورت هم خواسته می‌شود.
  5. تعیین روش پیش‌فرض: در تنظیمات Wallet، کارت خارجی را به‌عنوان روش پرداخت پیش‌فرض انتخاب کنید تا هنگام پرداخت، گزینه درست به‌صورت خودکار بالا بیاید.
  6. آزمون کوچک: پیش از اینکه به خرید جدی بروید، یک تراکنش کوچک انجام دهید (مثلاً یک بطری آب از فروشگاه زنجیره‌ای). اگر تراکنش کوچک موفق شد، بقیه هم کار خواهد کرد.

قدم‌به‌قدم: راه‌اندازی علی‌پی (نسخه بین‌المللی)

  1. نصب و انتخاب منطقه: علی‌پی را نصب کنید و در صفحه نخست، منطقه را روی «International» یا کشور خود تنظیم کنید تا رابط انگلیسی و مسیر مخصوص خارجی‌ها فعال شود.
  2. ثبت‌نام: با شماره موبایل و کد پیامکی حساب بسازید. سپس در بخش Account، ایمیل و اطلاعات هویتی را کامل کنید.
  3. اتصال کارت: در Me → Bank Cards گزینه Add Card را بزنید و کارت بین‌المللی را وارد کنید. علی‌پی معمولاً کارت را با یک تراکنش آزمایشی بسیار کوچک یا کد تأیید بانکی راستی‌آزمایی می‌کند.
  4. احراز هویت: برای برداشتن محدودیت‌های سقف، عکس پاسپورت و گاهی سلفی خواسته می‌شود. این مرحله را حتماً پیش از سفر کامل کنید.
  5. آشنایی با صفحه اصلی: چهار دکمه بزرگ صفحه نخست، همه چیزی است که لازم دارید: Scan (اسکن کد فروشنده)، Pay/Collect (نمایش کد خودتان برای اسکن توسط فروشنده)، Transport (بلیط مترو و اتوبوس) و Tour (خدمات گردشگری).

چهار روش پرداخت؛ کدام را کجا استفاده کنیم؟

۱. شما کد فروشنده را اسکن می‌کنید (Scan)

رایج‌ترین حالت در فروشگاه‌ها و دست‌فروش‌ها. دکمه Scan را می‌زنید، کد روی پیشخوان یا مقوای آویزان را می‌گیرید، مبلغ را خودتان تایپ می‌کنید، تأیید می‌کنید و پیام موفقیت را به فروشنده نشان می‌دهید. نکته: همیشه قبل از رفتن، صفحه «پرداخت موفق» را به فروشنده نشان دهید؛ بعضی‌ها منتظر دیدن همین صفحه‌اند.

۲. فروشنده کد شما را اسکن می‌کند (Pay / Money Code)

در سوپرمارکت‌ها، فروشگاه‌های زنجیره‌ای، داروخانه‌ها و پایانه‌های فروشگاهی این حالت رایج است. دکمه Pay را می‌زنید تا یک کد QR و یک بارکد روی گوشی ظاهر شود؛ صندوق‌دار آن را با دستگاه اسکنر می‌خواند و مبلغ خودش در صندوق ثبت می‌شود. این کد هر شصت ثانیه تغییر می‌کند، پس درست لحظه پرداخت بازش کنید. برای این حالت، اتصال اینترنت لازم است (یا حداقل یک‌بار همگام‌سازی تازه).

۳. پرداخت درون‌برنامه‌ای و منوی QR

در رستوران‌ها، روی میز یک کد QR هست که منو را باز می‌کند؛ سفارش و پرداخت هر دو همان‌جا انجام می‌شود و دیگر لازم نیست گارسون صدا کنید. در تاکسی‌های اینترنتی و اپلیکیشن‌های خرید بلیط هم پرداخت از همین کانال انجام می‌شود. راهنمای سفارش غذا و منوی QR در مقاله غذاهای سنتی چین و راهنمای تاکسی اینترنتی در دسته حمل‌ونقل آمده است.

۴. پرداخت بدون تماس و NFC

در سال‌های اخیر، پذیرش کارت‌های بدون تماس خارجی در فروشگاه‌های بزرگ، فرودگاه‌ها و هتل‌های بین‌المللی گسترش یافته است. همچنین امکان اتصال کارت به گوشی و پرداخت NFC در برخی پایانه‌ها وجود دارد. این روش، پشتیبان خوبی برای مواقعی است که اپلیکیشن یا اینترنت یاری نمی‌کند.

سقف‌ها، کارمزدها و مالیات‌ها؛ عدد‌های واقعی

  • کارمزد تراکنش: در هر دو اپلیکیشن، تراکنش‌های خرد با کارت خارجی معمولاً زیر یک مبلغ مشخص (در عمل، خریدهای روزمره کوچک) بدون کارمزد اضافه انجام می‌شود؛ اما برای مبالغ بالاتر، کارمزد درصدی کوچکی روی تراکنش می‌آید. این کارمزد در صفحه تأیید پرداخت، پیش از فشردن دکمه نهایی نمایش داده می‌شود — همیشه آن صفحه را بخوانید.
  • نرخ تبدیل ارز: تبدیل یوان به ارز کارت را شبکه کارت (ویزا/مسترکارت) انجام می‌دهد و نرخش معمولاً منصفانه است؛ اما بانک ایرانی شما ممکن است کارمزد جداگانه‌ای برای تراکنش ارزی بگیرد. پیش از سفر از بانک بپرسید.
  • سقف تراکنش: حساب‌های متصل به کارت خارجی، سقف سالانه و سقف هر تراکنش دارند. برای مسافری که دو هفته در چین است، این سقف‌ها معمولاً کافی است؛ اما اگر قصد خرید عمده (لوازم الکترونیک، جواهرات، خرید تجاری) دارید، سقف را پیش از سفر بررسی کنید و برای مبالغ بزرگ، کارت بانکی یا انتقال بانکی را در نظر بگیرید.
  • مالیات بر ارزش افزوده و بازپرداخت آن: خریدهای بزرگ در فروشگاه‌های دارای تابلوی Tax Free می‌تواند مشمول بازپرداخت مالیات شود که در مقاله خرید بدون مالیات همین مجموعه توضیح داده شده است.

سناریوهای روزمره؛ از مترو تا بازار شب

مترو و اتوبوس

ساده‌ترین راه، استفاده از بخش Transport در علی‌پی یا وی‌چت است: یک کد QR مخصوص حمل‌ونقل می‌سازید و هنگام ورود و خروج از گیت، همان را اسکن می‌کنید. در بسیاری شهرها این کد بدون خرید بلیط کاغذی کار می‌کند و کرایه به‌صورت خودکار کسر می‌شود. جایگزین‌ها: کارت حمل‌ونقل فیزیکی، بلیط تک‌سفره از دستگاه و پرداخت مستقیم با کارت خارجی در گیت‌های جدیدتر. جزئیات کامل در راهنمای مترو و کارت‌های حمل‌ونقل همین وبلاگ آمده است.

تاکسی و دیدی

در اپلیکیشن دیدی، پرداخت به‌صورت خودکار از روش ثبت‌شده کسر می‌شود؛ کارت خارجی را داخل دیدی هم متصل کنید تا نیازی به پول نقد نداشته باشید. در تاکسی‌های سنتی، پرداخت با کد QR رایج است و کارت خارجی کمتر پذیرفته می‌شود؛ همیشه مقداری اسکناس خرد همراه داشته باشید. راهنمای کامل در مقاله اپلیکیشن دیدی موجود است.

قطار و پرواز

خرید بلیط قطار از سامانه ۱۲۳۰۶ و بلیط پرواز از پلتفرم‌های سفر، با کارت بین‌المللی و از طریق وی‌چت‌پی یا علی‌پی ممکن است. نکته مهم: احراز هویت پاسپورت در سامانه بلیط قطار را هفته‌ها پیش از سفر انجام دهید، چون تأیید آن ممکن است زمان ببرد.

رستوران و بازار شب

در رستوران‌های محلی و بازارهای شب، تقریباً همه با کد QR پرداخت می‌کنند. اگر فروشنده فقط کد شخصی داشت (کد QR چاپ‌شده روی مقوا)، از روش Scan استفاده کنید. در بازارهای شب، اسکناس بیست و ده یوانی هم معمولاً پذیرفته می‌شود، اما انتظار خرد گرفتن نداشته باشید.

هتل و جاذبه‌ها

هتل‌های بین‌المللی کارت خارجی را مستقیم می‌پذیرند؛ مهمان‌خانه‌های کوچک معمولاً فقط کد QR. بلیط بسیاری جاذبه‌ها فقط از طریق مینی‌اپلیکیشن وی‌چت یا علی‌پی یا پلتفرم‌های رزرو فروخته می‌شود و باجه حضوری ممکن است بلیط نداشته باشد — این یکی از مهم‌ترین دلایلی است که راه‌اندازی اپلیکیشن پرداخت را به یک ضرورت تبدیل می‌کند.

کیف پول الکترونیکی و یوآن دیجیتال؛ تفاوت‌شان چیست؟

  • موجودی کیف پول (Balance): اگر پولی به موجودی وی‌چت یا علی‌پی واریز شود (هدیه دوست، بازگشت وجه یک خرید، شارژ با کارت)، می‌توانید بدون کارمزد خرج کنید. برای خارجی‌ها، شارژ مستقیم موجودی با کارت خارجی محدود است؛ در عمل، بیشتر تراکنش‌های شما مستقیماً از کارت کسر می‌شود نه از موجودی.
  • یوآن دیجیتال (e-CNY): پول دیجیتال بانک مرکزی چین است که در اپلیکیشن مستقل خودش کار می‌کند و برخی فروشگاه‌ها و دستگاه‌های خودکار آن را می‌پذیرند. برای مسافر کوتاه‌مدت ضروری نیست، اما اگر دستگاه فروش خودکار یا باجه‌ای فقط e-CNY پذیرفت، دانستن نامش به کارتان می‌آید. موجودی آن قابل شارژ از حساب چینی است و برای خارجی‌ها مسیر ساده‌ای ندارد.
  • انتقال پول بین دوستان (Red Packet): وی‌چت امکان ارسال «پاکت سرخ» دارد؛ اگر دوست چینی برایتان پول فرستاد، برای خرج کردنش باید حساب را احراز هویت کرده باشید.

وقتی پرداخت رد می‌شود؛ عیب‌یابی سریع

مشکل علت رایج راه‌حل
کارت اضافه نمی‌شود نام روی کارت با نام حساب نمی‌خواند؛ کارت پشتیبانی نمی‌شود نام را دقیقاً مطابق چاپ کارت وارد کنید؛ کارت دوم یا شبکه دیگر را امتحان کنید
پرداخت ناموفق (Failed) مسدودی امنیتی بانک، سقف ارزی، فعال نبودن خرید اینترنتی با بانک تماس بگیرید؛ از اپلیکیشن بانکی تراکنش را تأیید کنید
کد QR باز نمی‌شود قطعی اینترنت به وای‌فای متصل شوید؛ کد پرداخت تا چند دقیقه بدون اینترنت هم معتبر است
احراز هویت رد می‌شود عکس پاسپورت ناخوانا، نام نامتطابق عکس تازه و بدون بازتاب نور بگیرید؛ ترتیب نام و نام خانوادگی را مثل پاسپورت بنویسید
مبلغ اشتباه کسر شده اشتباه در تایپ مبلغ توسط خودتان رسید را در بخش Bills پیدا کنید و با فروشنده صحبت کنید؛ استرداد از همان مسیر ممکن است

امنیت؛ چند قاعده ساده اما حیاتی

  • قفل صفحه و رمز پرداخت: برای هر دو اپلیکیشن، رمز پرداخت جداگانه (Payment Password) تعیین کنید. اگر گوشی گم شود، این رمز مانع خرج شدن پول می‌شود.
  • کد تأیید را به کسی ندهید: هیچ فروشنده، راننده یا «کارمند پشتیبانی» واقعی از شما کد پیامکی نمی‌خواهد. درخواست کد، نشانه قطعی کلاهبرداری است.
  • کد QR ناشناس را اسکن نکنید: کدهایی که روی دیوار یا در فضاهای عمومی چسبانده شده‌اند ممکن است مخرب باشند. فقط کد فروشنده‌ای را اسکن کنید که دارید از او خرید می‌کنید.
  • مراقب «کد جایگزین‌شده» باشید: در موارد نادر، کلاهبرداران برچسب کد جعلی روی کد اصلی فروشنده می‌چسبانند. اگر نام گیرنده در صفحه تأیید با نام فروشگاه نمی‌خواند، پرداخت نکنید و به فروشنده بگویید.
  • رسیدها را نگه دارید: بخش Bills در هر دو اپلیکیشن، تاریخچه کامل تراکنش‌هاست. برای خریدهای بزرگ، اسکرین‌شات بگیرید؛ در فرودگاه یا برای بازپرداخت مالیات به کار می‌آید.
  • در صورت سرقت گوشی: بلافاصله از طریق وب یا گوشی همراه، حساب را قفل کنید و به بانک اطلاع دهید تا کارت مسدود شود.

چک‌لیست پرداخت؛ سه روز پیش از پرواز

  1. وی‌چت و علی‌پی نصب و با شماره موبایل ثبت‌نام شده‌اند.
  2. کارت بین‌المللی در هر دو اپلیکیشن اضافه و تأیید شده است.
  3. احراز هویت پاسپورت کامل و وضعیت حساب «تأییدشده» است.
  4. رمز پرداخت و قفل اثر انگشت/چهره فعال شده است.
  5. بانک در جریان سفر شماست و محدودیت تراکنش خارجی برداشته شده.
  6. اپلیکیشن دیدی نصب و کارت به آن متصل شده است.
  7. حداقل هزار تا دو هزار یوان نقد (اسکناس‌های کوچک) برای روزهای نخست و موارد اضطراری همراه است.
  8. یک کارت پشتیبان (کارت دوم یا مقداری دلار/یورو برای تبدیل) در چمدان جداگانه دارید.

مطالب مرتبط همین دسته

پرسش‌های پرتکرار

آیا بدون حساب بانکی چینی می‌توان در چین پرداخت کرد؟ بله. از زمانی که اتصال کارت‌های ویزا و مسترکارت به وی‌چت‌پی و علی‌پی برای خارجی‌ها باز شد، حساب بانکی چینی برای مسافر کوتاه‌مدت ضرورت ندارد. محدودیت اصلی، سقف تراکنش است نه امکان پرداخت.

اگر فقط کارت بانکی ایرانی داشته باشیم چه؟ کارت‌های عضو شبکه‌های داخلی ایران در این اپلیکیشن‌ها کار نمی‌کنند. در این حالت، راه‌حل‌ها: همراه بردن مقدار کافی نقد و تبدیل آن به یوان، استفاده از کارت‌های بین‌المللی پیش‌پرداخت که از کانال‌های معتبر تهیه شده‌اند، یا دریافت خدمات ارزی از آژانس مسافرتی. ویزاجت برای مسافران چین، راهکارهای عملی تأمین ارز و کارت را پیش از سفر هماهنگ می‌کند.

چقدر نقد همراه ببریم؟ برای یک سفر ده‌روزه، هزار تا دو هزار یوان نقد کافی است؛ بیشتر برای انعام (که در چین مرسوم نیست)، دست‌فروش‌های روستایی، موارد اضطراری و روز اول پیش از فعال شدن کامل اپلیکیشن. بقیه هزینه‌ها را با اپلیکیشن پرداخت کنید.

آیا پرداخت موبایلی در چین امن است؟ بله؛ در عمل امن‌تر از حمل پول نقد است. رمز یک‌بارمصرف، رمز پرداخت جداگانه، تاریخچه کامل تراکنش و امکان مسدودسازی فوری، ریسک را بسیار پایین می‌آورد. تنها ریسک جدی، فریب خوردن در انتقال وجه به حساب ناشناس است که با یک قاعده ساده حل می‌شود: به هیچ حساب ناشناسی پول نفرستید.

نکته حرفه‌ای ویزاجت: بزرگ‌ترین اشتباه مسافران این است که راه‌اندازی اپلیکیشن پرداخت را به فرودگاه یا روز اول سفر موکول می‌کنند؛ دقیقاً همان‌جایی که هم اینترنت ضعیف است هم کد پیامکی نمی‌رسد هم احراز هویت چند ساعت طول می‌کشد. قانون ویزاجت: «سه هفته پیش از پرواز، دو اپلیکیشن، یک تراکنش آزمایشی». یعنی سه هفته قبل وی‌چت و علی‌پی را نصب کنید، کارت را متصل و احراز هویت پاسپورت را کامل کنید، سپس یک خرید اینترنتی کوچک انجام دهید تا مطمئن شوید مسیر باز است. نکته دوم، «قانون دو لایه پشتیبان» است: همیشه یک کارت دوم و مقداری نقد در جای جدا از کیف پول اصلی نگه دارید؛ اگر اپلیکیشن یا گوشی از کار بیفتد، سفر نباید متوقف شود. نکته سوم را کمتر کسی می‌گوید: پیش از سفر، فهرست هزینه‌های بزرگ (هتل، بلیط قطار، ورودی جاذبه‌ها، کروز) را از قبل پرداخت یا رزرو قطعی کنید تا در چین فقط هزینه‌های خرد روزمره بر دوش اپلیکیشن باشد؛ این کار، استرس پرداخت را تقریباً به صفر می‌رساند. و اگر کارت بین‌المللی در دسترس ندارید یا می‌خواهید برنامه مالی سفرتان از ایران قطعی شود، برای هماهنگی پرداخت‌ها، صدور بلیط و رزرو هتل با کارشناسان ویزاجت تماس بگیرید یا فرم درخواست را در وب‌سایت تکمیل کنید.

برای ویزای چین آماده‌اید؟
درخواست ویزای چین خود را همین حالا ثبت کنید.